การบริหารการสื่อสารสภาวะวิกฤตของรัฐบาลไทยในสถานการณ์ภัยพิบัติแผ่นดินไหว

Khotchatrai Charoensuk; Charin Kesorn

Authors

Khotchatrai Charoensuk Graduate School of Public Administration, National Institute of Development Administration
Charin Kesorn Faculty of Humanities and Social Sciences, Nakhon Pathom Rajabhat University

Keywords:

Disaster Management, Risk Communication, Public Communication, Disaster Warning Systems, Crisis Response

Abstract

Earthquakes are sudden-onset disasters that inflict severe consequences on human lives, property, and societal security. Government communication constitutes a critical mechanism in crisis management, serving to control situations, mitigate public anxiety, and foster confidence among citizens. This article reviews key concepts, theories, and literature concerning crisis management and communication, examines earthquake occurrences over the past decade, and analyzes the Thai government’s communication practices during the earthquake on March 28, 2025. The findings reveal that Thailand’s crisis communication in earthquake situations reflects systemic limitations despite the existence of clear policy frameworks. In the pre-crisis phase, the state has been unable to cultivate a sustainable culture of preparedness. During the crisis, communication has been marked by insufficient speed, clarity, and unity. In the post-crisis phase, communication has often emphasized self-congratulatory publicity rather than fostering public participation or drawing policy lessons. Such shortcomings have undermined public trust and highlighted the fragility of crisis management mechanisms. Accordingly, the reform of crisis communication systems is an urgent necessity. Strategic attributes should include speed, accuracy, transparency, and inclusiveness, combined with the integration of digital technological innovations. These measures are essential to building societal resilience and enhancing the nation’s capacity to confront increasingly complex disasters in the future.

References

Comfort, L. K., & Kapucu, N. (2021). Crisis management: Public administration perspectives. Routledge.

Coombs, W. T. (2019). Ongoing crisis communication: Planning, managing, and responding (5th ed.). Sage.

Ulmer, R. R., Sellnow, T. L., & Seeger, M. W. (2018). Effective crisis communication: Moving from crisis to opportunity (4th ed.). Sage.

Reynolds, B., & Seeger, M. W. (2005). Crisis and emergency risk communication as an integrative model. Journal of Health Communication, 10(1), 43-55.

กองเฝ้าระวังแผ่นดินไหว. (2567). รายงานการเกิดแผ่นดินไหวบริเวณประเทศไทยและพื้นที่ใกล้เคียง พ.ศ. 2567. กองเฝ้าระวังแผ่นดินไหว.

สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2563). แผนป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งชาติ พ.ศ. 2563-2567. สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย.

Fearn-Banks, K. (2011). Crisis communications: A casebook approach (4th ed.). Routledge.

Pearson, C. M., & Clair, J. A. (1998). Reframing crisis management. Academy of Management Review, 23(1), 59-76.

Devlin, E. S. (2007). Crisis management planning and execution. Auerbach Publications.

Crandall, W.R., Parnell, J.A., and Spillan, J.E., (2014). Crisis Management Leading in the New Strategy Landscape. SAGE.

Kienzle, J., Guelfi, N., & Mustafiz, S. (2010). Crisis management systems: A case study for aspect-oriented modeling. In Katz S., Mezini M., & Kienzle, J. (Eds.), Transactions On Aspect-oriented Software Development VII. (pp. 1-22) Springer.

Bundy, J., Pfarrer, M. D., Short, C. E., & Coombs, W. T. (2017). Crises and crisis management: Integration, interpretation, and research development. Journal of Management, 43(6), 1661-1692.

Madigan, M. L. (2018). Handbook of emergency management concepts: A step-by- step approach. CRC Press.

ธวัช เวศตัน. (2568). กระบวนการและกลยุทธ์การสื่อสารในภาวะวิกฤตของสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์ กรณีเหตุการณ์เที่ยวบินที่ SQ 321 ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกหลุมอากาศ. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 29(2), 121-131.

Bernstein, J., (2011). Manager's Guide to Crisis Management. McGraw Hill.

กรมเฝ้าระวังแผ่นดินไหว. (2568). สถิติข้อมูลแผ่นดินไหวที่มีผลกระทบต่อประเทศไทย. https://earthquake.tmd.go.th/earthquakestat.html

ศูนย์บริการข้อมูลภาครัฐเพื่อประชาชน. (2568). กรมโยธาฯ สรุปผลตรวจอาคารหลังเหตุแผ่นดินไหว 9,005 อาคาร ใช้ได้ปกติ 8,483 อาคาร ระงับการใช้ 68 อาคาร. https://gcc.go.th/2025/04/18/กรมโยธาฯ-สรุปผลตรวจอาค-7/

กรมการขนส่งทางราง. (2568). กรมการขนส่งทางราง (ขร.) ติดตามสถานการณ์จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งขอความร่วมมือผู้ให้บริการระบบรถไฟฟ้า. https://www.drt.go.th/public-relations/กรมการขนส่งทางราง-ขร-ติ

กรมสุขภาพจิต. (2568). กรมสุขภาพจิต เผยผลปฏิบัติงานดูแลผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวทั่วประเทศ. กรมสุขภาพจิต. https://prdmh.com/component/content/article/103-ข่าวแจก%2F628-press-ข่าววันที่-25-เมษายน-2568.html?Itemid=437

Crisis and Emergency Risk Communication (CERC). (2014). Crisis communication plans. In Crisis and emergency risk communication. U.S. Department of Health and Human Services.

B.Tribune. (2025). Cell Broadcast tested to ensure Thailand’s readiness for disaster alert and response. https://bkktribune.com/cell-broadcast-tested-to-ensure-thailands-readiness-for-disaster-alert-and-response/.

Nation Thailand. (2025). Thailand to launch CB disaster notification system by mid-July. https://www.nationthailand.com/business/tech/40049560

Kittipaisalsilpa, P. (2025). What Thailand’s earthquake reveals about tech, trust, and readiness. https://techforgoodinstitute.org/blog/perspectives/what-thailands-earthquake-reveals-about-tech-trust-and-readiness/.

Laosunthara, A., Krutphong, K., Leelawat, N., Wararuksajja, W., Sukulthanasorn, N., Suppasri, A., Thongthip, R., & Chintanapakdee, C. (2025). Initial Observations and Immediate Lessons Learned from Thailand’s Response to the 2025 Mandalay Earthquake. International Journal of Disaster Risk Reduction, 127, 1-38.

Allen, R. M., Barski, A., Berman, M., Bosch, R., Cho, Y., Jiang, X. S., Lee, Y.-L., Malkos, S., Mousavi, S. M., Robertson, P., Spooner, B., Stogaitis, M., Thiruverahan, N., & Wimpey, G. (2025). Global earthquake detection and warning using Android phones. Science, 368, 254-259.

Munchmeyer, J., Bindi, D., Leser, U., & Tilmann, F. (2021). The transformer earthquake alerting model: A new versatile approach to earthquake early warning. Geophysical Journal International, 225(1), 646–656.

Booth, H., & Pillay, T. (2024). How AI is being used to respond to natural disasters in cities. https://time.com/7171445/ai-natural-disaster-cities/.

Taher, A., El Kolaly, H., & Tarek, N. (2025). Examining Crisis Communication in Geopolitical Conflicts: The Micro-Influencer Impact Model. Journalism and Media, 6(3), 1-20.

Banerjee, I., Warnier, M., Brazier, F. M. T., & Helbing, D. (2020). SOS—Self-organization for survival: Introducing fairness in emergency communication to save lives. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 117, 1–5.

The United Nations World Food Programme. (2024). PRISM Combining remote sensing and vulnerability data for risk and impact analytics. https://innovation.wfp.org/project/prism

Lepuschitz, R., & Stoehr, N. (2021). SeismographAPI: Visualising temporal-spatial crisis data. In Proceedings of the KDD Workshop on Data-driven Humanitarian Mapping, held in conjunction with the 27th ACM SIGKDD Conference on Knowledge Discovery and Data Mining (KDD ’21).

Yamada, M., Xiao, Y., Hayashimoto, N., & Noguchi, K. (2025). Performance of the Earthquake Early Warning System for the 2024 Noto Peninsula Earthquake. Earth, Planets and Space, 77, 1-10.

Noda, J., Iwata, N., & Korenaga, M. (2024). Improving the Rapidity of Magnitude Estimation for Earthquake Early Warning Systems for Railways. Sensors, 24, 1-14.