บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการแก้ปัญหาสุนัขจรจัด กรณีศึกษาเทศบาลตำบลพลายชุมพล อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของเทศบาลตำบลพลายชุมพลในการแก้ไขปัญหาสุนัขจรจัด รวมถึงปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้น ตลอดจนแนวทางในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยมุ่งเน้นกรณีศึกษาในเขตเทศบาลตำบลพลายชุมพล อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก การวิจัยครั้งนี้ใช้ข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่ได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ของเทศบาลจำนวน 7 คน ผู้นำชุมชน 5 คน และประชาชนในพื้นที่ 5 คน รวมทั้งสิ้น 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและนำเสนอผลการวิจัยในลักษณะเชิงพรรณนา

ผลการศึกษาพบว่าเทศบาลตำบลพลายชุมพลมีบทบาทในการแก้ไขปัญหาสุนัขจรจัดในสามด้านหลัก ได้แก่ ด้านสังคม โดยมีมาตรการติดตั้งไฟส่องสว่างในบริเวณที่มีสุนัขจรจัด และจัดสถานที่พักพิงเพื่อป้องกันไม่

ให้สุนัขจรจัดสร้างความเดือดร้อนแก่ประชาชน ด้านสภาพแวดล้อม โดยดำเนินการทำความสะอาดพื้นที่สาธารณะ เช่น การกวาดและฉีดล้างถนนอย่างสม่ำเสมอ ด้านสาธารณสุข ซึ่งดำเนินงานร่วมกับกรมปศุสัตว์ในการฉีดวัคซีนและทำหมันสุนัขจรจัดเพื่อลดจำนวนและป้องกันโรคที่อาจแพร่กระจาย อย่างไรก็ตาม เทศบาลตำบลพลายชุมพลยังคงเผชิญกับปัญหาและอุปสรรคหลายประการ ได้แก่ งบประมาณที่ไม่เพียงพอต่อการดำเนินงานแก้ไขปัญหาสุนัขจรจัด การขาดแคลนบุคลากรผู้เชี่ยวชาญด้านสัตวแพทย์และข้อจำกัดด้านช่องทางการติดต่อประสานงาน ระหว่างประชาชนกับเทศบาลที่ยังไม่ครอบคลุมและหลากหลายเพียงพอ เพื่อให้การแก้ไขปัญหาสุนัขจรจัดมีประสิทธิภาพมากขึ้น เทศบาลตำบลพลายชุมพลควรดำเนินการจัดสรรงบประมาณเพิ่มเติมเพื่อรองรับมาตรการแก้ไขปัญหา เพิ่มบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญด้านสัตวแพทย์ให้เพียงพอต่อความต้องการและพัฒนาช่องทางการติดต่อประสานงานให้มีความหลากหลายและเข้าถึงได้ง่ายขึ้นเพื่อให้ประชาชนสามารถแจ้งข้อมูลและขอความช่วยเหลือได้อย่างสะดวก