การบริหารสถานศึกษาหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19)  ของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 2

นุชนารถ จันมา; นิรันดร์  จุลทรัพย์

ผู้แต่ง

นุชนารถ จันมา นักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยหาดใหญ่
นิรันดร์ จุลทรัพย์ คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่

คำสำคัญ:

การบริหารสถานศึกษา, การแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัส COVID-19, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 2

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารสถานศึกษาหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัส COVID-19 2) เปรียบเทียบการบริหารสถานศึกษาหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัส COVID-19 จำแนกตาม เพศ อายุและประสบการณ์ และ 3) ศึกษาแนวทางการบริหารสถานศึกษาหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัส COVID-19 ดำเนินการเป็น 2 ขั้นตอนคือ 1) วิธีเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ครู จำนวน 317 คน และ 2) วิธีเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า

1) การบริหารสถานศึกษาหลังสถานการณ์การแพร่ ระบาดโรคติดเชื้อไวรัส COVID-19 ภาพรวมและรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมาก 2) การบริหารสถานศึกษาหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัส COVID-19 ครูที่มีเพศต่างกันและครูที่มีอายุต่างกันและมีประสบการณ์ทำงานต่างกันมีความคิดเห็นโดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน และ 3) แนวทางการบริหารสถานศึกษาประกอบด้วย 6 ด้าน ได้แก่ การวางแผนโครงสร้างหลักสูตร คำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคลและบริบทของโรงเรียน จัดการเรียนแบบ On-hand และ Online มีการประเมินผลด้วยวิธีที่หลากหลาย มีการจัดกระบวนการ PLC คำนึงถึงความจำเป็นและคุ้มค่าเป็นสำคัญ และทางโรงเรียนเปิดโอกาสให้ผู้ที่เกี่ยวข้องสามารถเสนอความคิดเห็น

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553 พร้อมกฎหมายที่เกี่ยวข้องและพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าพัสดุภัณฑ์ ร.ส.พ.

โชษิตา ศิริมั่น. (2564). ทักษะการบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารในภาวะวิกฤตโควิด-19 ของสถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31. การประชุมวิชาการระดับชาติ วิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 8 ประจำปีพ.ศ. 2564 “สู่ชีวิตวิถีใหม่ ด้วยงานวิจัยทางสุขภาพและการบริการ”

ณัฐพัชร์ บุญเกตุ. (2565). การบริหารการจัดการเรียนรู้ในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่ของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัยเขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

ธนัชชา สู่คง. (2564). กรณีศึกษาการจัดการเรียนการสอนช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 และช่วงที่โควิด-19 ผ่อนคลายของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 10 (1), 93-108.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ : บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด

พงษ์ศักดิ์ บุญภักดี. (2562). การประเมินการจัดการเรียนการสอนแบบออนไลน์บนฐานวิถีชีวิตใหม่สำหรับนักศึกษา วิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย. สถาบันการศึกษาภาคเหนือ 2.

พัชราภรณ์ ดวงชื่น. (2563). การบริหารจัดการศึกษารับความปกติใหม่หลังวิกฤตโควิด – 19. วารสารศิลปการจัดการ, 4 (3), 783-795.

ไพศาล สุวรรณน้อย. (2563). ยุคฐานวิถีชีวิตใหม่. กรุงเทพฯ.

รังสรรค์ พรมมา. (2563). แนวทางการบริหารสำหรับการจัดการศึกษาในวิถีการเรียนรู้ใหม่ (New Normal) ในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เชียงใหม่ เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

รัตนา กาญจนพันธุ์. (2563). การบริหารสถานศึกษาในสถานการณ์วิกฤตไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 10 (3), 545-556. DOI: 10.14456/phdssj.2020.41

รัตนา บวรกิจ. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการทำงานในยุคโควิด-19 ของกลุ่มคนวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานคร. สาขาการเงินและธนาคารคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2563). การออกแบบการเรียนรู้ใน New normal. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). การศึกษายุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 27 มีนาคม 2567. จากhttps://www.posttoday.com/social/general/628541

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทางการฟื้นตัวทางการศึกษาจากสถานการณ์ COVID-19 ที่มีประสิทธิภาพและเสมอภาค (ครั้งที่ 1). บริษัท เอส. บี. เค. การพิมพ์ จำกัด.