The Factor Analysis for Digital leadership of School Administrators under Three Southern Border Provinces
Keywords:
Leadership, Digital, Factor Analysis, Southern Border ProvincesAbstract
This Exploratory research aimed to analyze the components of digital leadership among school administrators in the three southern border provinces of Thailand. The sample consisted of 360 school administrators and teachers under the Primary Educational Service Area Offices in Yala, Pattani, and Narathiwat, selected through stratified random sampling. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire on the components of digital leadership of school administrators in the southern border provinces. The questionnaire demonstrated item–objective congruence (IOC) values ranging from 0.67 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.974, calculated using Cronbach’s alpha. Data were analyzed using Exploratory Factor Analysis (EFA), including the Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) measure of sampling adequacy, Principal Component Analysis (PCA), and orthogonal rotation using the Varimax method. The results revealed that digital leadership among school administrators comprised two components: (1) Digital Vision and (2) Digital Organizational Culture, with a cumulative percentage of variance of 68.79. The item with the highest loading under Digital Vision was “supporting the use of technology to address learners’ needs,” while the highest-loading item under Digital Organizational Culture was “supporting the use of technology for research-based school development planning.” These findings suggest that educational service area offices may utilize the identified components to inform administrator selection, design professional development programs, and formulate relevant educational policies.
References
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2560). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพฯ: กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
กระทรวงศึกษาธิการ (2564). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ.2563-2565). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กฤษดา ผ่องพิทยา อัจฉรา ผ่องพิทยา และ จุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2567). องค์ประกอบภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในกรุงเทพมหานคร. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(4), 411-424.
กัญญารัตน์ สุขแสน และประทุมทอง ไตรรัตน์. (2563). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนในเครือมูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(7), 129-146.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2564). การวิเคราะห์สถิติขั้นสูงด้วย SPSS for Windows. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2565). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. สกลนคร: สมศักดิ์การพิมพ์.
จิตรกร จันทร์สุข และจีรนันท์ วัชรกุล. (2564). การศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำดิจิทัลสำหรับผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานาเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดมธานี เขต 3. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 36-48.
จีรวรรณ เพ็งคง และสันติ อุนจะนํา. (2568). ภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อทักษะครูในศตวรรษที่ 21 กลุ่มสหวิทยาเขต 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการรัตนบุศย์, 7(2), 140-152.
จุฬาลักษณ์ โสระพันธ์. (2564). บทบาทของผู้บริหารการศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: ศูนย์พัฒนาและประยุกต์วิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชญานิศ โฆษิตพิมานเวช, และเอกราชโฆษิตพิมานเวช.(2566). สถานศึกษาเอกชนยุคดิจิทัล.วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 6(5), 578-597.
ชุติรัตน์ กาญจนธนชัย (2562). ตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิตอลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 18(2), 102-111.
ทินกร บัวชู. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์สาร. คณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 13 (2), 285-294.
ทินกร เผ่ากันทะ และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย. 4(2), 37-45
นาวิน แกละสมุทร และกนกรัตน์ จิรสัจจานุกูล. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่เผชิญกับความท้าทายการเปลี่ยนแปลงสู่ยุคดิจิทัล. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 12(2), 495-508.
บุญสงค์ ประเสริฐกุล วิพัฒน์ หมั่นการ เพ็ญศรี ฉิรินัง และอุดมวิทย์ ไชยสกุลเกียรติ. (2567). การเปลี่ยนแปลงสู่การเป็นดิจิทัลและผลกระทบต่อการบริหารจัดการองค์กรภาครัฐของประเทศไทย. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(1), 239-256.
ปานศิริ ธรรมศิรินิเวศ และคณะ. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันภาวะผู้นำด้านดิจิทัลด้านการสร้างวัฒนธรรมดิจิทัลของบุคลากรสถานศึกษาเอกชน เพื่อส่งเสริมองค์กรอัจฉริยะของสถานศึกษาอุดมศึกษาเอกชน. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 13(4), 155-168.
ภคพร เลิกนอก. (2563). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 7(2), 150-166.
มัญชุภร ทิพย์โภชน์ และสรรฤดี ดีปู่. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมดิจิทัลกับการบริหารความเสี่ยงด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานาเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. Journal of Inclusive and Innovative Education, 8(2), 110-124.
ยงยุทธ นุฤทธิ์มนตรี กษม ชนะวงศ์ และกุหลาบ ปุริสาร. (2565). ภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารในองค์กร. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย. 14(4), 186-206.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2567). การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เลอศักดิ์ ตามา และสุมาลี ศรีพุทธรินทร์. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงานระบบประกันคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 22. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(38), 224-240.
วันเฉลิม บุญเกษม ไพฑูรย์ แวววงศ์ และศศิรดา แพงไทย. (2567). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 4(1). 295-307.
วิทวัส นิดสูงเนิน สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์ และมารุจ พัฒผล. (2565). การพัฒนาโมเดลสมการโครงสร่งของปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษา ในยุคดิจิทัล โรงเรียนมัธยมศึกษาในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(4), 1638-1657.
วุฒิชัย เนียมเทศ และภัทราภรณ์ บุญชู. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 1 ในช่วงภาวะวิกฤติ COVID-19. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(9), 259-269.
สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2566). นโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2565 – 2567 แผนปฏิบัติการด้านการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ (พ.ศ. 2566 - 2570). [ออนไลน์]. ค้นเมื่อวันที่ 29/5/2568. จากhttps://dl.parliament.go.th/handle/20.500.13072/616496
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันภาวะผู้นำด้านดิจิทัลชองผู้บริหารสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในเขตภาคเหนือตอนล่าง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(4), 317-325.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยี: การนำเทคโนโลยีสู่ห้องเรียนและโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 216-224.
สุกัญญา เหมะธุลิน, เพลินพิศ ธรรมรัตน์, วิจิตรา วงศ์อนุสิทธิ์. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหาร ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนในจังหวัดสกลนคร.วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(52), 20-31.
สุธิดาพร แย้มศิลป์ และสาโรจน์ เผ่าวงศากุล. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับทักษะการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 1. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษา, 3(3), 13-25.
สุภวัช เชาวน์เกษม. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 3(3), 92-96.
เสกสิทธิ์ สนสมบัติ. (2566). ภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบทบาทครูยุคดิจิทัลในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11(43), 54-63.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์ และคณะ. (2552). รายงานการวิจัย เรื่อง สภาพการจัดการศึกษาในจังหงัดชายแดนใต้.กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
อภินันท์ จันตะนี และประพันธ์ แสงทองดี. (2565). วัฒนธรรมองค์กรในยุคดิจิทัล. วารสาร มจร ภาษาและวัฒนธรรม, 2(1), 51-62.
อุษา บานเย็น. (2560). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของเยาวชนใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อวันที่ 29/5/2568. จาก http://awc.ac.th/storage/research/15.pdf
Cronbach, L. J., & Meehl, P. E. (1955). Construct Validity in Psychological Tests. Psychological Bulletin, 52, 281-302. http://dx.doi.org/10.1037/h0040957
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis.7th ed. New Jursey: Pearson Education, Inc.
Kim, J.O., & Mueller, C.W. (1978). Factor Analysis: Statistical Methods and Practical Isses. Beverley Hills: Sage Publication.
Kaiser, H. F. (1960). The application of electronic computers to factor analysis. Educational and Psychological Measurement.
NETS - A. (2009). National education technology standards and performance Indicator for administrators. Retrieved from http://www.iste.org/404?aspxerrorpath=/docs/pdfs/
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Perspectives in Education
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
