THE GUIDELINE FOR DEVELOPING ACADEMIC ADMINISTRATION OF SCHOOL ADMINISTRATORS UNDER BURIRAM PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were 1) to study academic administration of school administrators, 2) to compare the academic administration of school administrators classified according to the school size, and 3) to study guideline for developing academic administration of school administrators under Buriram Primary Educational Service Area Office 1. The sample included 335 which consisting of 18 administrators and 317 teachers using a stratified sampling method. The research tools included questionnaires regarding the academic management practices of school administrators, utilizing a 5-point Likert scale with a reliability coefficient of 0.894. Statistical analysis involved frequency distribution, percentages, means, standard deviations, variance analysis, and semi-structured interviews to find pathways for the development of academic management practices for school administrators. Content analysis was employed to analyze the data.
The research results found that;
- Academic administration of school, the overall was at a highest level. The highest mean was the measurement and evaluation (
= 4.62, S.D. = 0.48).
- Academic administration of school administrators, overall and each aspect was statistically significant different at .05 level. When considering in each aspect, it found that these five aspects were difference as curriculum development, instructional providing, measurement and evaluation, media and education technology development, and education quality assurance.
- Guidelines for developing academic administration of school administrators in terms of curriculum development, it was important to study the context and needs of the community. This was to make the curriculum truly meaningful to the learners. In terms of teaching and learning, teachers should be encouraged to organize learning activities using active learning. This was to develop higher-level thinking skills and problem-solving skills. Students learned from real experiences. In terms of educational supervision, educational supervision plans should be planned together, with emphasis on assistance and development. In terms of measurement and evaluation, teachers should be developed to have the ability to create accurate measurement and evaluation tools that meet the aims of the school curriculum. In terms of the development of educational media-technology, it was necessary to explore and provide media to meet the needs and adequately. In terms of educational quality assurance, school administrators should publicize annual performance results to parents, community leaders, and primary agencies to build confidence among service recipients.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Permission to use text, content, images, etc. of publication. Any user to read, download, copy, distribute, print, search, or link to the full texts of articles, crawl them for indexing, pass them as data to software, or use them for any other lawful purpose. But do not use it for commercial use or with the intent to benefit any business. Published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License
References
จิตสุภา สง่าแสง และนิพัชชา โรจน์รัตนวาณิชย์. (2565). การศึกษากรอบแนวคิดการบริหารงานวิชาการกลุ่มโรงเรียนตามแนวคิดทักษะข้ามวัฒนธรรม. วารสารพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 7(7), 403-416.
ชนกานต์ เอี่ยมสะอาด. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดพิษณุโลก. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ดวงนภา เตปา. (2562). การพัฒนาคู่มือการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนบ้านท้าวบุญเรือง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ตรีสุคนธ์ คูนาเอก. (2563). แนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธริศร เทียบปาน. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนาในเขตจังหวัดภาคใต้. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
นุชเรศ คำดีบุญ. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานีเขต 4. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปรีดา บัวยก. (2564). รูปแบบการบริหารงานวิชาการเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของโรงเรียน สังกัดเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
พัชญ์พิชา จันทา. (2563). แนวทางการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ศุภวรรณ การุญญะวีร์. (2564). การเรียนการสอนสำหรับนักเรียนในสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด19. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์, 2(2), 48-55.
สดใส ศรีสวัสดิ์, สิทธิพร ประวัติรุ่งเรือง และขวัญหญิง ศรีประเสริฐภาพ. (2565). รูปแบบการบริหารงานวิชาการในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(45), 586-601.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2565). ผลการทดสอบการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน ปีการศึกษา 2565. http://www.newonetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/Login.aspx
สถาพร สมอุทัย. (2565). การนิเทศการศึกษา หนึ่งตัวช่วยในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(3), 275-288.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). ปีทองแห่งการนิเทศภายในห้องเรียนเป็นฐานเพื่อการพัฒนาคุณภาพของผู้เรียน. กรุงเทพฯ: หน่วยศึกษานิเทศก์.
หทัย ศิริพิน. (2558). แนวทางพัฒนาการบริหารงานวิชาการโรงเรียนบ้านกระทุ่มล้ม (นครราษฎร์ประสิทธิ์) . [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Fisk, L. (1957). The task of educational administration. In Roald F. Campbell and Russel T. Gerggse (Eds). Administrative behavior in education. New York: Harper & Row.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining size for research activities. Education and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
