การพัฒนากิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อมของนักเรียนโรงเรียนบ้านช่อระกา อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ

Main Article Content

ตะวัน จำปาโพธิ์
อิสระพงศ์ ถนัดค้า
ปุญญาพร พูลบวรรักษ์
นฤดม ปิ่นทอง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อมของนักเรียนโรงเรียนบ้านช่อระกา อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบความรู้ ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของนักเรียนโรงเรียนบ้านช่อระกา อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อกิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อมของนักเรียนโรงเรียนบ้านช่อระกา อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 10 คน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 20 คน รวมทั้งสิ้นจำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1) แผนจัดกิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อม 2) แบบทดสอบวัดความรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และ 3) แบบวัดความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


ผลการวิจัยพบว่า 1) กิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อม ที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 86.22/86.44 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 2) นักเรียนที่เข้าร่วมกิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อมมีความรู้ ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมหลังเข้าร่วมกิจกรรมเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อกิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อม อยู่ในระดับมากที่สุด


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จำปาโพธิ์ ต., ถนัดค้า อ., พูลบวรรักษ์ ป., & ปิ่นทอง น. (2026). การพัฒนากิจกรรมฝึกทักษะด้านสิ่งแวดล้อมของนักเรียนโรงเรียนบ้านช่อระกา อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 8(1), 71–81. สืบค้น จาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/rdicpru/article/view/3155
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ตะวัน จำปาโพธิ์, มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์

อิสระพงศ์ ถนัดค้า, มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

คณะพยาบาลศาสตร์

ปุญญาพร พูลบวรรักษ์, มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์

นฤดม ปิ่นทอง, มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์

เอกสารอ้างอิง

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพครั้งที่ 7). สุวีริยาสาส์น.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2561). เทคนิคการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พัตธิพงค์ สังข์ทอง. (2568). การพัฒนาชุดการสอนสำหรับกิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้ชุดฝึกทักษะงานซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 2, 5(1), 1-19.

รุ่งกาญจน์ เกตุขาว และศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่ส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์ เพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(2), 95-113.

โรงเรียนบ้านช่อระกา. (2567). ข้อมูลนักเรียน โรงเรียนบ้านช่อระกา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 1. สืบค้นเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2567, จาก http://www.choraka.ac.th/datashow_4866

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). สุวีริยาสาส์น.

วีรดา ลิมปิสวัสดิ์, เชษฐ์ ศิริสวัสดิ์ และธนาวุฒิ ลาตวงษ์. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาทางฟิสิกส์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้รูปแบบการสืบเสาะหาความรู้ 7 ขั้น (7E) ร่วมกับเทคนิคการแก้โจทย์ปัญหาทางฟิสิกส์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 20(1), 503-524.

สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (25 กรกฎาคม 2565). รายงานสถานการณ์คุณภาพ สิ่งแวดล้อม 2564. https://www.onep.go.th/book/soe2564/

สิรวิชญ์ ธาดาบดินทร์, พลกฤต นาสร้อย, รัตนา พันทอง และพรรณปพร ทรัพย์คง. (2568). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความรู้ด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการพัฒนาที่ยั่งยืนสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านบุพราหมณ์. Lanna Academic journal of social science, 2(2), 44-61.

สุรีย์พร ธรรมิกพงษ์, ดวงพร ภู่ผะกา, และสถาพร ดียิ่ง. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ด้านสิ่งแวดล้อม เพื่อพัฒนาการคิดวิเคราะห์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี กรณีศึกษาป่าชายเลนเกาะธรรมชาติท่าข้าม. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 6(3), 13-24.

อัปสร อินทิแสง, สมปอง เวฬุวนาธร, ชาญชัย ศุภอรรถกร, วรยุทธ วงศ์นิล, ธวัชชัย สลางสิงห์, และพิมลสินี อุดมพันธ์. (2567). การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจของนักศึกษา ต่อการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบเชิงรุก (Active Learning). วารสารวิทยาศาสตรและวิทยาศาสตร์ศึกษา, 7(2), 374-383. https://doi.org/10.14456/jsse.2024.29

Anderson, L W, & Krathwohl D R. (2001). A Taxonomy for Learning, Teaching, and Assessing: A Revision of Bloom's Taxonomy of Educational Objectives. Longman.

Cheng, Y.-M., Lou, S.-J., Kuo, S.-H., & Shih, R.-C. (2013). Investigating elementary school students’ technology acceptance by applying digital game-based learning to environmental education. Australasian Journal of Educational Technology, 29(1). 96–110. https://doi.org/10.14742/ajet.65

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.

UNESCO. (1978). Intergovernmental conference on environmental education organized by UNESCO in co-operation with UNEP, Tbilisi (USSR), 14-26 October 1977: Final report. UNESCO.