แนวทางการส่งเสริมพฤติกรรมการออมเงินของครัวเรือนในระดับชุมชน กรณีศึกษาชุมชนพร้อมจิตร อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ

ผู้แต่ง

  • สุวรรณา รุจิโมระ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
  • ฎายิน พรยุทธพงศ์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการออมของครัวเรือน, ทฤษฎีวงจรชีวิต, ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน , ความรู้ทางการเงิน , การออมในระดับชุมชน

บทคัดย่อ

         บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการออมของครัวเรือนในระดับชุมชน บูรณาการทฤษฎีวงจรชีวิต (Life-Cycle Hypothesis: LCH) และทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน (Theory of Planned Behavior: TPB) เพื่ออธิบายพฤติกรรมการออมของครัวเรือน และนำเสนอแนวทางส่งเสริมการออมที่สอดคล้องกับบริบทของชุมชนพร้อมจิตร เทศบาลตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ บทความนี้ใช้การศึกษาเชิงเอกสารและการวิเคราะห์เชิงแนวคิด โดยสังเคราะห์องค์ความรู้จากหนังสือ ตำรา บทความวิชาการ งานวิจัย และรายงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า พฤติกรรมการออมของครัวเรือนได้รับอิทธิพลจากปัจจัยเชิงโครงสร้างทางเศรษฐกิจ ปัจจัยเชิงพฤติกรรม และปัจจัยด้านทุนทางสังคมของชุมชน โดยรายได้ การวางแผนตามช่วงชีวิต ทัศนคติ บรรทัดฐานทางสังคม การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรม และความรู้ทางการเงิน ล้วนมีบทบาทต่อการตัดสินใจออมของครัวเรือน นอกจากนี้การสนับสนุนจากครอบครัว ชุมชน และสถาบันการเงินในท้องถิ่นยังช่วยเสริมสร้างวินัยและความต่อเนื่องในการออม บทความนี้เสนอว่า การส่งเสริมพฤติกรรมการออมควรดำเนินการแบบบูรณาการทั้งในมิติทางเศรษฐกิจ พฤติกรรม และทุนทางสังคมของชุมชน เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงทางการเงินของครัวเรือนและความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน รวมทั้งเป็นแนวทางในการพัฒนามาตรการส่งเสริมการออมที่สอดคล้องกับบริบทของชุมชน

เอกสารอ้างอิง

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2562). ความรู้ทางการเงินสำหรับประชาชน. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2569, จาก https://www.set.or.th/th/education-research/education/happymoney

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2565). รายงานภาวะการออมและการลงทุนของครัวเรือนไทย. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2569, จาก https://www.set.or.th

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานภาวะเศรษฐกิจไทย. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2569, จาก https://www.bot.or.th/th/home.html

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานเสถียรภาพระบบการเงินไทย ปี 2566. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2569, จาก https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/reports/financial-stability-report

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). รายงานภาวะเศรษฐกิจและการเงินไทย ปี 2567. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2569, จาก https://www.bot.or.th/th/home.html

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566–2570. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2569, จาก http://www.nesdc.go.th

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). การสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2564. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2569, จาก https://www.nso.go.th

สุวรรณา รุจิโมระ, และฎายิน พรยุทธพงศ์. (2563). การศึกษาพฤติกรรมการออมเงินของครัวเรือน: กรณีศึกษาชุมชนพร้อมจิตร เทศบาลตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.

Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T

Fernandes, D., Lynch, J. G., Jr., & Netemeyer, R. G. (2014). Financial literacy, financial education, and downstream financial behaviors. Management Science, 60(8), 1861–1883. https://doi.org/10.1287/mnsc.2013.1849

Karlan, D., Ratan, A. L., & Zinman, J. (2014). Savings by and for the poor: A research review and agenda. Review of Income and Wealth, 60(1), 36–78. https://doi.org/10.1111/roiw.12101

Katona, G. (1975). Psychological economics. New York, NY: Elsevier.

Keynes, J. M. (1936). The general theory of employment, interest and money. London, England: Macmillan.

Lusardi, A. (2019). Financial literacy and the need for financial education: Evidence and implications. Swiss Journal of Economics and Statistics, 155(1), 1–8. https://doi.org/10.1186/s41937-019-0027-5

Lusardi, A., & Mitchell, O. S. (2014). The economic importance of financial literacy: Theory and evidence. Journal of Economic Literature, 52(1), 5–44. https://doi.org/10.1257/jel.52.1.5

Modigliani, F., & Brumberg, R. (1954). Utility analysis and the consumption function: An interpretation of cross-section data. In K. K. Kurihara (Ed.), Post-Keynesian economics (pp. 388–436). New Brunswick, NJ: Rutgers University Press.

Organisation for Economic Co-operation and Development. (2023). OECD economic outlook 2023. Paris, France: OECD Publishing.

Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. New York, NY: Simon & Schuster.

Thaler, R. H., & Benartzi, S. (2004). Save more tomorrow™: Using behavioral economics to increase employee saving. Journal of Political Economy, 112(1), S164–S187. https://doi.org/10.1086/380085

Xiao, J. J., & Noring, F. E. (1994). Perceived saving motives and hierarchical financial needs. Financial Counseling and Planning, 5, 25–44.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

รุจิโมระ ส., & พรยุทธพงศ์ ฎ. (2026). แนวทางการส่งเสริมพฤติกรรมการออมเงินของครัวเรือนในระดับชุมชน กรณีศึกษาชุมชนพร้อมจิตร อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 8(1), 129–142. สืบค้น จาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/msdru/article/view/3651

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ