การพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่าย กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนผู้สูงอายุกลุ่มสตรี คลองตะเค็ดฝั่งตะวันตก จังหวัดสมุทรปราการ
คำสำคัญ:
การพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่าย, วิสาหกิจชุมชนผู้สูงอายุ, หินนำโชคบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพช่องทางการจัดจำหน่ายเครื่องประดับหินนำโชคของกลุ่ม (2) พัฒนาช่องทางการจัดจำหน่ายเครื่องประดับหินนำโชครูปแบบใหม่ และ (3) ถ่ายทอดกระบวนการพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่ายเครื่องประดับหินนำโชครูปแบบใหม่ของวิสาหกิจชุมชนผู้สูงอายุกลุ่มสตรีคลองตะเค็ดฝั่งตะวันตก จังหวัดสมุทรปราการ โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประชากรเชิงปริมาณคือผู้บริโภคที่สนใจเครื่องประดับหินนำโชค กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ได้มาจากการคำนวณด้วยสูตรของ Cochran และใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา (ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) ส่วนกลุ่มเป้าหมายเชิงคุณภาพคือ กรรมการวิสาหกิจชุมชนฯ จำนวน 10 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงจากผู้มีประสบการณ์ทำงานไม่น้อยกว่า 5 ปี เก็บข้อมูลด้วยเทคนิคการสัมภาษณ์เชิงลึกและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการจัดกลุ่มประเด็นและพรรณนาความ
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพช่องทางการจัดจำหน่ายเครื่องประดับหินนำโชคเดิม มี 2 ประเภท คือ ช่องทางทางตรงผ่านหน้าร้าน 2 แห่ง และช่องทางทางอ้อมผ่านการขายส่ง โดยกลุ่มยังมีปัญหาขาดความรู้ด้านการตลาดดิจิทัล 2) การพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่ายเครื่องประดับหินนำโชครูปแบบใหม่ ได้ผลลัพธ์เป็นช่องทางออนไลน์ 1 ช่องทาง คือแอปพลิเคชัน Shopee และ 3) การถ่ายทอดกระบวนการพัฒนาช่องทางจัดจำหน่ายดำเนินการผ่านการสนทนากลุ่ม (Focus Group) และการฝึกปฏิบัติจริง (Workshop) โดยสอนสมาชิกกลุ่มให้สามารถดาวน์โหลด สมัครใช้งาน ลงรูปภาพสินค้า และเขียนคำอธิบายรายละเอียดเครื่องประดับหินมงคลในแอปพลิเคชัน Shopee ได้อย่างถูกต้อง
เอกสารอ้างอิง
ขัตติยา ขัติยวรา. (2558). การถ่ายทอดความรู้เรื่องแผนธุรกิจเพื่อพัฒนาวิสาหกิจชุมชนของกลุ่มอาชีพหัตถกรรมชุมชนปงยางคก อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 3(3), 1–9.
ชบา ใบงาม, และพระครูปลัดอดิศักดิ์ วชิรปญฺโญ. (2566). การพัฒนาการตลาดอย่างยั่งยืนเพื่อเสริมสร้างช่องทางการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชนรักสันติสุขด้วยหลักพุทธสันติวิธี. วารสารวิชาการสันติศึกษา มจร, 11(1), 220–230.
ฌัชฌานันท์ นิติวัฒนา. (2558). แนวทางการส่งเสริมกลยุทธ์การตลาดตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในอำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น. วารสารสุทธิปริทัศน์, 29(91), 220–238.
ณัตตยา เอี่ยมคง, สุรัตน์ โคตรดี, อรัญญา สันติมโนนนท์, และนิภาพร ยังรอด. (2559). สภาพปัจจุบัน ความต้องการและความคาดหวังของผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าโอทอปที่มีต่อการขายสินค้าผ่านตลาดอิเล็กทรอนิกส์. RMUTT Global Business and Economics Review, 11(1), 31–42.
ถวัลรัตน์ กัลชาญกิจ. (2558). บุคลิกภาพ, ความเชื่อเรื่องโชคลาง และพฤติกรรมการซื้อเครื่องประดับนำโชคของผู้บริโภค. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบญริสา ตันเจริญ. (2567). การพัฒนาช่องทางการตลาดดิจิทัลของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนแม่บ้านเกษตรกรสวนเก้าแสน ตำบลบางปลา อำเภบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 15(1), 30–47.
ปฐมพงษ์ บำเริบ. (2559). พาณิชย์เคลื่อนที่ปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อนระบบเศรษฐกิจไทย. วารสาร กสทช., 9(1), 447–462.
ปฐมพงษ์ บำเริบ. (2562). แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพในการพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่าย: กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนบางพลี "ปุณณิกาเดคูพาจ" (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
ปฐมพงษ์ บำเริบ และวสุธิดา นักเกษม. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกซื้อสินค้าบนธุรกิจพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
พัชรา วงศ์แสงเทียน, ชญานิษฐ์ ศศิวิมล, และพัทธนันท์ โกธรรม. (2559). การพัฒนาแบบจำลองการจัดการตลาดด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นหัตถกรรมจักสานไม้ไผ่เพื่อเสริมสร้างชุมชนดงเดือน อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย. ใน Proceeding การประชุมวิชาการและการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 7 “ยกระดับงานวิจัยสู่มหาวิทยาลัยระดับโลก” (นน. 1447–1461). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
พิทวัสค์ โยธินบุนนาค และดารณี พิมพ์ช่างทอง. (2561). ภาพลักษณ์ร้านค้าที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ของลูกค้า. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(1), 63–76.
ภาวิณีย์ มาตแม้น, ปราริชาติ รื่นพงษ์พันธ์, และจัดการ หาญบาง. (2567). การพัฒนาช่องทางการจำหน่าย ผ่านสื่อสังคมออนไลน์จากชุมชนในตำบลบางเล่า อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(10), 1390–1412.
รัฐพรรัตน์ งามวงศ์, วิวัฒน์ นามสีกา, จินตนา เจริญเนตรกุล, และอุทัย แววเพ็ชร. (2556). การศึกษาความเป็นไปได้ของการนำระบบอีคอมเมิร์ซมาใช้กับผลิตภัณฑ์สินค้า OTOP ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2567). ETDA เผยมูลค่าอีคอมเมิร์ซไทย ปี 66 พุ่งแตะ 5.96 ล้านล้านบาท อุตสาหกรรมประกันภัยโตมากสุด ร้อยละ 31. สืบค้นจาก https://www.etda.or.th/th/pr-news/Dgt_ecom_survey2024.aspx
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีรัตน์, ปณิศา มีจินดา, และจิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์. (2563). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2543). พฤติกรรมผู้บริโภค (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
Bumrerb, P. (2021). Brand tribalism: A marketing tool from the believers. Journal of Management Information and Decision Sciences, 24 (Special Issue 1), 1–8.
Chaffey, D., & Ellis-Chadwick, F. (2022). Digital marketing: Strategy, implementation and practice (8th ed.). Harlow, England: Pearson.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York, NY: John Wiley & Sons.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2021). Marketing management (15th ed.). New Jercy: Pearson
.____. (2021). Principal marketing, 18th Edition. New Jercy: Pearson.
Kotler, P., Keller, K. L., & Chernev, A. (2021). Marketing management (16th ed.). Harlow, England: Pearson.
Laudon, K. C., & Traver, C. G. (2021). E-commerce 2021–2022: Business, technology and society (17th ed.). Harlow, England: Pearson.
Schiffman, L. G., & Kanuk, L. L. (2010). Consumer behavior (10th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Shopee Thailand. (2567). ลงขายสินค้าเบื้องต้นผ่าน Seller Centre และแอปพลิเคชัน Shopee. ศูนย์เรียนรู้ผู้ขาย Shopee Thailand. สืบค้นจาก https://seller.shopee.co.th/edu/article/9208
Zulkifli, L., Nurmalina, R., & Novianti, T. (2015). Marketing strategies of organic rice on Sri Makmur farmer group in Sragen district. International Journal of Science and Research, 4(12), 1632–1637.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
