รูปแบบการใช้ประโยชน์จากใบไม้แห้งในชุมชนวัดไผ่สามตำลึง ตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

ESTABLISHMENT OF A COMMUNITY LEARNING CENTER BUDDHAPANYA:VICHA PHAE, SAI NGAM,BANG LEN, NAKHONPATHOM

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

           วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาที่เกิดจากการจัดการใบไม้แห้ง 2) พัฒนากระบวนการจัดการใบไม้แห้ง และ 3) นำเสนอรูปแบบการจัดการใบไม้แห้งของชุมชนวัดไผ่สามตำลึง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ซึ่งใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง 15 รูป/คน และการสนทนากลุ่ม 9 รูป/คน ทำการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบทและนำเสนอเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า

1) สภาพปัญหาการจัดการใบไม้แห้งชุมชนวัดไผ่สามตำลึง ขาดการใส่ใจผลกระทบที่เกิดจากการใช้ชีวิต เน้นผลผลิตและระยะเวลาที่เร็วที่สุด ทำให้เกิดมลพิษทางควันจากการเกษตร ส่งผลต่อสุขภาพนส่วนของลมหายใจ ต่อคนแก่ ผู้ป่วย เด็กเล็ก ทำให้หายใจไม่ค่อยสะดวก ส่งผลต่อปัญหาสุขภาพในระยะยาว

2) พัฒนากระบวนการจัดการใบไม้แห้งของชุมชนวัดไผ่สามตำลึงโดยนำรูปแบบ 3Rs มาเป็นกิจกรรม 1 การให้ความรู้ โทษภัยของการจัดการที่ไม่ถูกวิธี ร่วมกันพัฒนา 2 ทำปุ๋ยชั้นดีไว้ใช้ประหยัดเงิน 3 การทำใบไม้แห้งมาเป็นเชื้อเพลิง “ถ่าน”

3) รูปแบบการจัดการจัดการใบไม้แห้งของชุมชนวัดไผ่สามตำลึง เรียกว่า “PDI model” คือ P = Participation การมีส่วนร่วมของชุมชนและภาคส่วนต่าง ๆ ในการใช้ประโยชน์จากใบไม้ D = Develop การพัฒนากิจกรรมให้ความรู้ สร้างมูลค่าเพิ่มเป็นถ่านอัดแท่ง และสร้างประโยชน์ทำเป็นปุ๋ยหมักใบไม้ I = Innovation การนำภูมิปัญญามาประยุกต์รวมกับความรู้ใหม่เกิดเป็นนวัตกรรม “เครื่องปั่นได้ปั่นดี” คือ เครื่องย่อยสลายใบไม้แห้ง และ “เครื่องปั่นได้อัดดี” คือ เครื่องอัดถ่าน จากสิ่งที่มีมาประยุกต์ใช้ปรับปรุงรูปแบบและระบบการทำงาน