Local Government Role for Conservation of World Heritage Site and Becoming World Heritage Site in the Provincial Group of Western Region, Thailand
Keywords:
Local government, Thai world heritage sites, Thai western region, Political EcologyAbstract
World heritage site and becoming world heritage site are the conservative areas for the treasure of mankind. This research focuses on the role of local governments in the provincial group of Thai western region such as Nakhon Pathom province, Kanchanaburi province, Ratchaburi province, Phetchaburi province and Prachuap Khiri Khan province. 5 provinces relate with 4 sites that are Thungyai - HuaiKhaKhaeng wildlife sanctuaries, Kaeng Krachan forest complex, death railway and Phra Pathomma pagoda. The study found that the role of local government in the provincial group of Thai western region for the world heritage site and the becoming world heritage site is diversity. The research shows the role of local governments have not authority for the world heritage site and the becoming world heritage site conservation. Besides that, the local government does not cooperates with the public organization has authority for those sites’ conservation. The local government is not developed for the readiness in the world heritage conversation. The local government gets the conflict of conservation ideas in the site protection. The finally, the local government in Thai western region cannot make understand and awareness with the local people in the world heritage site and the becoming world heritage site’s conservation.
References
การปกครองส่วนท้องถิ่น, พื้นที่มรดกโลกของไทย, ภูมิภาคตะวันตกของไทย, นิเวศวิทยาการเมือง Local government, Thai world heritage sites, Thai western region, Political Ecology
คมชัดลึก, 2554. กรมศิลป์ถอดใจค้านองค์พระ 5 ครั้ง. หนังสือพิมพ์, วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554.
จุฑาทิพย์ อุมะวิชนี (ผู้แปล). 2547. วิวัฒนาการแห่งความคิด ภาคมนุษย์และมนุษยชาติ. พิมพ์ครั้งที่ 4.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จุฑาทิพย์ อุมะวิชนี (ผู้แปล). 2547. วิวัฒนาการแห่งความคิด ภาคมนุษย์และโลก. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทินพันธุ์ นาคะตะ. 2526. การพัฒนาสถาบันทางการเมืองไทยในทศวรรษ. คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบัน
บัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. กรุงเทพฯ : บํารุงสาส์น.
ธงชัย วงศ์ชัยสุวรรณ. 2540. วิทยาการบริหาร สําหรับนักบริหารมืออาชีพในยุคโลกาภิวัตน์.กรุงเทพฯ:
สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปกรณ์ ศิริประกอบ. 2540. 3 พาราไดม์ทางรัฐประศาสนศาสตร์ : แนวคิด ทฤษฎี และการนําไปปฏิบัติจริง.
พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรนพ พุกกะพันธ์. 2546. โลกาภิวัฒน์กับ Good Governance ในธรรมาภิบาลกับคอร์รัปขั่นในสังคมไทย.
กรุงเทพฯ : สถาบันวิถีทรรศน์.
พฤทธิสาณ ชุมพล และ หม่อมราชวงศ์ (บรรณาธิการ). 2543. การจัดการปกครอง (Governance). กรุงเทพฯ: โครงการผลิตตําราและเอกสารการสอน คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิทยา บวรวัฒนา, 2545. รัฐประศาสนศาสตร์ ทฤษฎีและแนวการศึกษา (ค.ศ. 1970 – ค.ศ. 1980). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
พิทยา บวรวัฒนา, 2546. รัฐประศาสนศาสตร์ ทฤษฎีและแนวการศึกษา (ค.ศ. 1887 – ค.ศ. 1970). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
ไพรวัลย์ เคนพรม, 2558. หลักรัฐประศาสนศาสตร์, สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2561. แนวคิดและทฤษฎีทางรัฐประศาสนศาสตร์ หน่วยที่ 8 – 15 ”
พิมพ์ครั้งที่ 1, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2562. แนวคิดและทฤษฎีทางรัฐประศาสนศาสตร์ หน่วยที่ 1 - 7” พิมพ์ครั้งที่ 3, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วรรณกร ชาวนาไร่. 2556. การประเมินการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรมกับการท่องเที่ยววัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร จังหวัดนครปฐม. การค้นคว้าอิสระ สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วีรศักดิ์ เครือเทพ (บรรณาธิการ). 2547. รัฐประศาสนศาสตร์: ขอบข่ายและการประยุกต์ใช้องค์ความรู้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีระศักดิ์ เครือเทพ, 2548. ดุลยภาพแห่งรัฐ กระบวนทัศน์แห่งการศึกษารัฐประศาสนศาสตร์. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุภชัย ยาวะประภาษ. 2548. การบริหารงานบุคคลภาครัฐไทย: กระแสใหม่และสิ่งท้าทาย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัท จุดทอง จํากัด.
สมาคมอิโคโมสไทย. 2561. การจัดทาเอกสาร การนาเสนอแหล่งมรดกวัฒนธรรม เส้นทางรถไฟสายไทย-พม่า (ทางรถไฟสาย มรณะ The Death Railway) เข้าสู่บัญชีชั่วคราวมรดกโลก (Tentative List). 30 เมษายน.
สัมฤทธิ์ ยศสมศักดิ์. 2549. รัฐประศาสนศาสตร์แนวคิดและทฤษฎี, บริษัท เอ็กซเปอร์เน็ท จํากัด.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. 2553. พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496. แก้ไข 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. 2553. พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496. แก้ไข 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. 2553. พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537. แก้ไข 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2557. การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและมรดกโลก: รายงานว่าด้วยการคาดการณ์และการบริหารจัดการผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่มีต่อมรดกโลก และยุทธศาสตร์เพื่อช่วยเหลือรัฐภาคีในการดำเนินการตอบสนองด้านการบริหารจัดการที่เหมาะสม.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2557. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและมรดกโลก. สำนักจัดการสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรม สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2557. อนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองมรดกโลกทางวัฒนธรรมและทางธรรมชาติ. สำนักจัดการสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรม สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2558. การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ. กลุ่มงานจัดการสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ สำนักจัดการสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรม สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2558. การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ. กลุ่มงานจัดการสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ สำนักจัดการสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรม สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2561. รายงานการประชุมสัมมนาวิชาการคณะอนุกรรมการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่าภายใต้โครงการอนุรักษ์และพัฒนาเมืองเก่า ในวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน 2560 ณ อาคาร Convention Center โรงแรมรามาการ์เด้นส์ ถนนวิภาวดีรังสิต เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2561. สรุปรายละเอียดผลการดําเนินงาน ตามแผนขับเคลื่อน (Road Map) พื้นที่กลุ่มป่าแก่งกระจาน รอบ 1 ปี (กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 – มกราคม พ.ศ. 2561).
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 2561. คู่มือการนําเสนอแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมและแหล่งมรดกทางธรรมชาติ เป็นแหล่งมรดกโลก. อี.ที.พับลิชชิ่ง แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2562. คู่มือการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม ประเภทย่านชุมชนเก่า.
สำนักนายกรัฐมนตรี. 2559. ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการดําเนินงานตามอนุสัญญาว่าด้วยการ คุ้มครองมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ พ.ศ. 2559. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 133 ตอนพิเศษ 8 ง, หน้าที่ 1, 12 มกราคม.
อัมพร ธํารงลักษณ์ (บรรณาธิการ). 2546. แปลงรูปเปลี่ยนราก บริหารรัฐกิจในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ, 2546.
Adam A. Anyebe. 2018. An Overview of Approaches to the Study of Public Policy. International Journal of Political Science (IJPS), Volume 4, Issue 1, January 2018, page 08-17.
B. Guy Peters. 2000. Institutional Theory: Problems and Prospects. Institute for advanced studies, Vienna. July.
Charles L. Cochran and Eloise F. Malone. 2014. Public Policy: Perspectives and Choices. Lynne Rienner Publishers. United Stare of America.
Nattapat Rakwongwan. 2015. Wuhan Urban Wild Area Change between 2002 and 2011 in Context of Urban Political Ecology. PhD. Dissertation, Huazhong University of Science & Technology, People Republic of China.
Nicholas Henry. 2011. Public Administration and Public Affairs, (Tenth Edition). Beijing Pearson Education Information Center, Beijing, P.R. China.
R.A.W. Rhodes. 2014. Recovering the ‘Craft’ of Public Administration in Network Governance. International Political Science Association World Congress, Montreal, 19 – 24 July.
Simon Batterbury. 2018. Political ecology. The Companion to Environmental Studies, page 439 – 442.
Stephen H. Linder and B. Guy Peters. 1990 . An Institutional Approach to the Theory of Policy – making: the Role of Guidance Mechanisms in Policy Formulation. Journal of theoretical politics, volume 2, page 59 – 83.
Thomas R. Dye. 2010. Understanding Public Policy, (Twelfth Edition). Beijing Pearson Education: Beijing, People's Republic of China.
UNESCO World Heritage Center. 2010 . Managing Disaster Risks for World Heritage. United Nation Educational, Scientific and Cultural Organization. Paris.
UNESCO World Heritage Center. 2011. Preparing World Heritage Nominations (Second edition). United Nation Educational, Scientific and Cultural Organization. Paris.
UNESCO World Heritage Center. 2012. Managing Natural World Heritage. United Nation Educational, Scientific and Cultural Organization. Paris.
UNESCO World Heritage Center. 2013. Managing Cultural World Heritage. United Nation Educational, Scientific and Cultural Organization. Paris.
UNESCO World Heritage Center. 2017 . Basic Texts of the 1972 World Heritage Convention. United Nation Educational, Scientific and Cultural Organization. Paris.
UNESCO World Heritage Center. 2017. Operational Guidelines for the Implementation of the World Heritage Convention. United Nation Educational, Scientific and Cultural Organization. Paris.
United Nation Educational, Scientific and Cultural (UNESCO), 2021. More Information – Thailand https://en.unesco.org/countries/thailand/information. สืบค้น 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.