ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมบนฐานแนวคิดความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการส่งเสริม ความสุขของครูในบริบทสถานศึกษา

ผู้แต่ง

  • ณฏฐพร สิงห์สร โรงเรียนสุพรรณภูมิ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1
  • ณัฐพัชร สายเสนา อาจารย์, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • เริงวิชญ์ นิลโคตร อาจรย์, คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรม, ความฉลาดทางอารมณ์, ความสุข, สถานศึกษา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมบนฐานแนวคิดความฉลาดทางอารมณ์ 2) ศึกษาการส่งเสริมความสุขของครูในบริบทสถานศึกษา 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมบนฐานแนวคิดความฉลาดทางอารมณ์กับการส่งเสริมความสุขของครูในบริบทสถานศึกษา และ 4) สร้างสมการณ์พยากรณ์ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมบนฐานแนวคิดความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการส่งเสริมความสุขของครูในบริบทสถานศึกษา เป็นการศึกษาเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ผู้บริหารสถานศึกษา และครู จำนวน 191 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือแบบสอบถามมีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .89 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมบนฐานแนวคิดความฉลาดทางอารมณ์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก  (= 4.42, S.D.=0.52) 2. การส่งเสริมความสุขของครูในบริบทสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก  (= 4.52, S.D.=0.31) 3. ความสัมพันธ์ระหว่าง ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมบนฐานแนวคิดความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการส่งเสริมความสุขของครูในบริบทสถานศึกษา มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงและระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4. สมการณ์พยากรณ์ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมบนฐานแนวคิดความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อการส่งเสริมความสุขของครูในบริบทสถานศึกษา คือ= 1.870+.703 X5 และในรูปคะแนนมาตรฐาน คือ y = .788 Zx5 องค์ความรู้ค้นพบคือภาวะผู้นำควรเน้นถึงความสุข และควรส่งเสริมนโยบายที่มุ่งเน้นสัมพันธภาพในองค์กรเพื่อสร้างความสุของค์กร

ประวัติผู้แต่ง

ณัฐพัชร สายเสนา, อาจารย์, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

อาจารย์, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

เริงวิชญ์ นิลโคตร, อาจรย์, คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี

อาจรย์, คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี

เอกสารอ้างอิง

กนกอร สวางศรี, วัลลี นวลหอม, และสุเมธี หาญเจริญทรัพย์. (2567). ผลการจัดอบรมเชิงปฏิบัติการค่ายห้องเรียนแห่งความสุขปลูกฝังคุณธรรมและพัฒนาบุคลิกภาพความเป็นครู. วารสาร มจร ทวารวดีปริทรรศน์, 3(1), 28-42.

กิติยาภรณ์ ใหมคำ, วัลนิกา ฉลากบาง, และ เอกลักษณ์ เพียสา. (2568). การศึกษาองค์ประกอบของความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารโรงเรียน. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(5), 368–379.

จิตตวดี โพธินิล, เฉลิมชัย หาญกล้า, และปนิดา เนื่องพะนอม. (2568). ความเป็นองค์กรแห่งความสุขของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 1. วารสารครุทรรศน์, 5(2), 157-173.

ชนินทร แดงทองดี และชนมณี ศิลานุกิจ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษากับความสุขในการทำงานของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วารสารนิติรัฐ, 3(2), 36–45

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2562). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณัฐพัชร สายเสนา, เริงวิชญ์ นิลโคตร, ฐิติวัสส์ สุขป้อม, ณัฏฐกรณ์ ปะพาน, และสิทธิชัย ธารพล. (2568). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมวิถีพุทธ: บทเรียนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและส่งเสริมเอกลักษณ์ไทยของคณะสงฆ์ในประเทศสหรัฐอเมริกา. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(2), 189–200.

นุชจิรา ปิงวงค์, ธิดารัตน์ สุขประภาภรณ์, และสมเกียรติ ตุ่นแก้ว. (2568). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําเชิงพหุวัฒนธรรมของครูปฐมวัยในยุคดิจิทัลกลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาป่าตึง สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 5(2), 30-43.

ปอรวัลย์ ปิงวงค์. (2568). บรรยากาศองค์การ วัฒนธรรมองค์การ และความฉลาดทางอารมณ์ที่ส่งผลต่อความสุข ในการทำงานของพนักงานธนาคารอาคารสงเคราะห์. วารสารวิทยาการจัดการการบริหารสาธารณะและเอกชน, 3(2).

มุกดา สารฤทธิ์ และพิมพฤทธิ์ เที่ยงภักดิ์. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์กับการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยองเขต 1. วารสารศิลปศาสตร์และการศึกษา, 1(1), 75-90.

รวิวรรณ สิทธิสุวรรณ, เริงวิชญ์ นิลโคตร, วัยวุฒิ บุญลอย. (2567). การศึกษาและวิเคราะห์การส่งเสริมกรอบคิดแบบเติบโตในการบริหารสถานศึกษา : กรณีศึกษาโรงเรียนทุ่งขนานวิทยา อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11(3), 227–236

วรรษพร อยู่ข้วน, กมลมาลย์ ไชยศิริธัญญา, และ ชวนชม ชินะตังกูร. (2566). ความฉลาดทางอารมณ์ในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระนอง. วารสารวิจัยธรรมศึกษา, 6(1), 190–204.

วิจารณ์ พานิช. (2556). การเรียนรู้เกิดขึ้นได้อย่างไร. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอาส. อาร์ พริ้นติ้ง แมสโปราดักส์ จำกัด.

วิภาพรรณ พินลา. (2559). แนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาเพื่อการอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมสำหรับครูในยุคศตวรรษที่ 21. Veridian E-Journal,Silpakorn University, 9(1), 1443-1458.

ศุภรัตน์ คุณอริยเมธี. (2568). การพัฒนาชุดความรู้และกิจกรรมกายเคลื่อนไหวใจตั้งมั่นตามหลักสติปัฏฐาน 4 ของผู้ปฏิบัติธรรมในเสถียรธรรมสถาน. วารสาร มจร ทวารวดีปริทรรศน์, 4(1), 51-65.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). ข้อเสนอระบบการเรียนรู้ที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคตในปี 2040. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด อีเลฟเล่น สตาร์ อินเตอร์เทรด.

อภิสันต์ สามัญตา และรันา กาญจนพันธุ์. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารความขัดแย้งกับความสุขในการทำงานของครู ภายในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 8(2), 320–331.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-29