ภาวะผู้นำทางวิชาการยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นโรงเรียนอัจฉริยะ ในสหวิทยาเขต 4 ศรีสำโรง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์

Panthiya Ngaongam; Charoenwit  Sompongtham; Akarachai  Tubsakul

doi:10.65205/jasrru.2569.e3591

Authors

Panthiya Ngaongam Faculty of Education Ratchathani University, Thailand
Charoenwit Sompongtham Faculty of Education Ratchathani University, Thailand
Akarachai Tubsakul Faculty of Education Ratchathani University, Thailand

DOI:

https://doi.org/10.65205/jasrru.2569.e3591

Keywords:

Digital Academic Leadership, School Administrators, Smart Schools

Abstract

This research aimed to study: 1) the Instructional Leadership of School Administrators in the Digital Era, 2) the Organization Regarding Smart School, and 3) the Instructional Leadership of School Administrators in the Digital Era Affecting the Organization Regarding Smart School. The sample consisted of 191 respondents in Consortium 4 Sisamrong under the Secondary Educational Service Area Office Surin, including 14 school administrators and 177 teachers. The sample size was determined proportionally to the population, and stratified random sampling was employed. The research instrument was a 5–level rating scale questionnaire. The item discrimination (r) for each item on digital academic leadership for school administrators and the Organization Regarding Smart School ranged from .22 to .70 and .22 to .74, respectively, and the reliability coefficients were .88 and .87, respectively. The statistics used for analysis included the mean, standard deviation, Pearson's correlation coefficient, and stepwise multiple regression.

The research results were as follows:

Overall, the digital academic leadership of school administrators (X) was at a high level. The aspects ranked from highest to lowest included leadership in promoting digital capacity and culture (X₃), building collaborative learning networks (X₅), supporting equity and digital citizenship (X₁), digital vision planning (X₂), and system design (X₄), respectively.
Overall, smart schools (Y) and their aspects were rated, ranked from highest to lowest, including management using digital technology (Y₁), development of digital skills for teachers and students (Y₂), and modern media and technological innovation (Y₃), respectively.
The digital academic leadership of school administrators (X) affecting smart schools (Y) was statistically significant at the .01 level. Three variables best predicted smart schools, including collaborative learning networks (X₅), digital vision planning (X₂), and system design (X₄), with a predictive power of 74.30 percent. The predictive equations in the form of raw scores and standard scores were as follows:

Y′ = 1.602 + 0.244(X₅) + 0.230(X₂) + 0.138(X₄)

Z′ = 0.367(Z_X5) + 0.347(Z_X2) + 0.202(Z_X4)

Downloads

Download data is not yet available.

References

กัญญาภัค จูฑพลกุล, และ ทัศนะ ศรีปัตตา. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(10), 271–284.

กนิษฐิกา พรหมวาทย์. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มยกกระบัตร อำเภอสามเงา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 1 [วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา].

เจษฎา ชวนะไพศาล. (2563). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษากลุ่มสหวิทยาเขตทวารวดี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี [วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

เจษฎา สนสุภาพ และคณะ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครู วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ วิทยาลัยนครราชสีมา ครั้งที่ 8 (น. 153). วิทยาลัยนครราชสีมา.

ชาญวิทย์ ชุมศรี. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาสู่การเป็นโรงเรียนอัจฉริยะในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 1419–1436.

ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 28. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(2), 126–138.

ธณัชนันท์ พรหมแทนสุด. (2565). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางเทคโนโลยีสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(8), 440–456.

พิสมัย สิมสีพิมพ์. (2558). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของรูปแบบองค์กรอัจฉริยะกับคุณภาพของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี].

ภัค จูฑพลกุล, และ ทัศนะ ศรีปัตตา. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(2), 39–52.

ภาณุพันธุ์ จันทรา, และคณะ. (2560). ความเป็นองค์กรอัจฉริยะของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. สักทอง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 23(1), 24–37.

ภูรีรัตน์ สุกใส. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

วันซูรัยณา ดอแม. (2566). ภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 1. วารสารทัศนมิติทางการศึกษา, 2(3), 13–20.

ศิริพงษ์ กลั่นไพฑูรย์, และ จิติมา วรรณศรี. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(2), 478–481.

สมเกียรติ อินทสิงห์, ชูชีพ พุทธประเสริฐ, ถนัด บุญชัย, และ ชาตรี มณีโกศล. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(1), 448–462.

สิรินาถ คงแก้ว. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารกับคุณภาพการศึกษาของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 25(2). https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jsrc/article/view/274501

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. (2567). ข้อมูลสารสนเทศ ประจำปีการศึกษา 2567. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 กลุ่มนโยบายและแผน. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์.

อักษราภัค สิทธิพรรัตนมณี. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบการเป็นองค์กรอัจฉริยะของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 [วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].

Albrecht, K. (2003). The power of minds at work: Organizational intelligence in action. AMACOM.

Argyris, Y. A., & Ransbotham, R. (2016). Knowledge entrepreneurship: Institutionalizing wiki-based knowledge-management processes in competitive and hierarchical organisations. Journal of Information Technology, 31(2), 226–239.

Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Prentice-Hall.

Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.International Society for Technology in Education. (2018). ISTE standards for education leaders. ISTE. https://iste.org/standards/education-leaders#3-1-equity-and-citizenship-advocate

Meshkani, M., et al. (2012). Analysis of the relationship between ownership change and organizational intelligence. Interdisciplinary Journal of Contemporary Research, 3(10), 764–769.

Sammons, P., Hillman, J., & Mortimore, P. (1995). Key characteristics of effective schools: A review of school effectiveness research. International School Effectiveness & Improvement Centre, University of London.

Sullivan, L. (2017). 8 skills every digital leader needs. https://www.cmswire.com/digital-workplace/8-skills-every-digital-leader-needs/

Zhu. (2016). The plant cell. Journal Description, 18(9), 102.