Development of a Board Game to Promote Critical Thinking Using Spatial Data from Nakhon Ratchasima Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study on developing a board game based on critical thinking principles using spatial data from Nakhon Ratchasima province aims to design and develop a board game that incorporates critical thinking principles from the province's spatial data, and to evaluate the impact of the developed board game on developing critical thinking skills. The study employs a Research and Development (R&D) model, divided into three stages: 1. Data collection from the spatial data of Nakhon Ratchasima province; 2. Designing the board game based on critical thinking principles, and 3. Evaluating the quality and impact of the developed board game on critical thinking skills. A sample group of 40 players was selected, consisting of 20 players with prior board game experience and 20 players without.
This study developed a board game to promote critical thinking by integrating spatial information of Nakhon Ratchasima province. The game, titled "Ko Rush: Running for Dreams in Ya Mo City," was rated highly by the target group. When considering suitability across five aspects, all aspects received high ratings. The ranking from highest to lowest average score was: suitability of the game layout, followed by the storyline, suitability of elements, suitability of appearance and feel, and suitability of gameplay mechanics. Furthermore, the overall evaluation of critical thinking skills after playing the board game showed a high level of effectiveness. When considering each core skill area, all aspects received high ratings, with reflective judgment having the highest average score, followed by summarization, analysis, and evaluation. In conclusion, board games can enhance critical thinking abilities, and their gameplay stimulates greater student engagement. However, further research should be conducted to evaluate the integration of board games with other instructional methods or field trips within Nakhon Ratchasima province, thereby promoting sustainable learning among students.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กุลสตรี เดิมธรรมรัมย์, จุฑาทิพย์ เรืองศิริ และจิระพงศ์ ฉันทพจน์. (2563). การพัฒนาบอร์ดเกม AR เพื่อการศึกษา เรื่อง การใช้งานเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างมีความรับผิดชอบ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนนวมินทราชินูทิศสวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ. ใน งานประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 12 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม (น. 690-697). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. https://publication.npru.ac.th/jspui/handle/123456789/897
ณัชชา เจริญชนะกิจ และ โสมฉาย บุญญานันต์. (2565). แนวทางการออกแบบบอร์ดเกมเพื่อส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการเรียนรู้สะตีมศึกษาที่มีประสิทธิภาพ และเครื่องมือวางแผนการออกแบบบอร์ดเกมการศึกษา. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 50(4), 1-14. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/257802/174315
ทิพรัตน์ สิทธิวงศ์. (2564). การศึกษาผลของการใช้บอร์ดเกมเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ สาหรับนิสิตระดับปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23,(4), 187-200. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/250067/169959
ปรียานุช บัวผัน. (2564). ผลการใช้กิจกรรมเกมกระดานเพื่อส่งเสริมทักษะ การพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโท]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์ และอัจฉรา ชำนิประศาสน์. (2550). ระเบียบวิธีการวิจัย (ฉบับปรับปรุง). พิมพ์ดีการพิมพ์.
วชรพร ใจวงค์ก้อน และกนิษฐ์กานต์ ปันแก้ว. (2564). การพัฒนาบอร์ดเกมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียน ระดับประถมศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 7(2), 303–317. https://so13.tci-thaijo.org/index.php/jgrp/article/view/4053?utm_source=chatgpt.com
วชิรวิทย์ เอี่ยมวิลัย. (2563). การพัฒนาบอร์ดเกมตามแนวทางการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [ปริญญานิพนธ์มหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิบูลย์ เอกพิริยไพบูลย์, วิชัย นภาพงศ์, จิระวัฒน์ ตันสกุล, และชไมพร อินทร์แก้ว. (2568). การพัฒนาบอร์ดเกมการเรียนรู้ ตามแนวคิดเกมเพื่อการเรียนรู้ ที่ส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 . วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 15(3-4), 2495–2512. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/JDAR/article/view/280168?utm_source=chatgpt.com
อรธิดา ประสาร. (2568). การพัฒนาความสามารถในการบริหารการรู้คิด อารมณ์ และพฤติกรรม ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์ โดยใช้เกมกระดานเพื่อการเรียนรู้. วารสารศิลปะการจัดการ, 7(2), 420-441. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/view/262364?utm_source=chatgpt.com
Baluyos, G. R., Yulo, J. C., & Ayop, M. M. (2026). Enhancing Grade 10 Students' critical thinking using board games. International Journal of Research and Innovation in Applied Science (IJRIAS), 11(1), 226-236. https://doi.org/10.51584/IJRIAS.2026.11010018
Barnabè, F., Armenia, S., Nazir, S., & Pompei, A. (2023). Critical thinking skills enhancement through system dynamics-based games: Insights from the Project Management Board Game Project. Systems, 11(11), Article 554. https://doi.org/10.3390/systems11110554
Facione, P. A. (1990). Critical thinking: A statement of expert consensus for purposes of educational assessment and instruction (The Delphi Report). California Academic Press.
Fullerton, T. (2008). Game design workshop: A playcentric approach to creating innovative games (2nd ed.). CRC Press.
Mackay, N. (2013). Millen Gordon Mackay. The New Zealand medical journal, 126(1381), 2-9. https://nzmj.org.nz/media/pages/journal/vol-126-no-1381/30fd6b3f4f-1696469025/vol-126-no-1381.pdf?utm_source=chatgpt.com
Nicholson, S. (2011). Making gameplay matter: Designing modern educational tabletop games. Knowledge Quest, 40(1), 60-65. https://knowledgequest.aasl.org/wp-content/uploads/2022/11/KQ_40_1_SeptOct11_WEB.pdf?utm_source=chatgpt.com
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric Theory. (3 rd ed.). McGraw-Hill.
Poplin, A. (2012). Playful public participation in urban planning: A case study for online serious games. Computers, Environment and Urban Systems, 36(3), 195-206. https://doi.org/10.1016/j.compenvurbsys.2011.10.003
Roscoe, J. T. (1975). Fundamental research statistics for the behavioral sciences (2nd ed.). Holt, Rinehart and Winston. Schell, J. (2020). The art of game design: A book of lenses. CRC Press.
Shaffer, D. W., Squire, K. R., Halverson, R., & Gee, J. P. (2005). Video games and thefuture of learning. Phi Delta Kappan, 87(2), 104-111. https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/003172170508700205
Taspinar, B., Schmidt, W., & Schuhbauer, H. (2016). Gamification in education: A board game approach to knowledge acquisition. Procedia Computer Science, 99, 101-116. https://doi.org/10.1016/j.procs.2016.09.104
Trybus, J. (2014). Game-based learning: What it is, why it works, and where it’s going. New Media Institute. http://www.newmedia.org/game-based-learning-what-it-is-why-it-works-and-where-its-going.html
Zarei, F., Dehghani, A., Ratanasiri, A., Ghaffari, M., Raina, S. K., Halimi, A., Rakhshanderou, S., Ismael, S. A., Amiri, P., Aminafshar, A., & Mosavi Jarrahi, A. (2024). ChecKAP: A checklist for reporting a knowledge, attitude, and practice (KAP) study. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention, 25(7), 2573-2577. https://journal.waocp.org/article_91252.html
