แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบแบบมีส่วนร่วมในจังหวัดระยอง

Main Article Content

ชลิต เฉียบพิมาย
พีรวิชญ์ สิงฆาฬะ
นรุตม์ชัย สมใจ
ยี่เถา เหวย
สุดสันต์ สุทธิพิศาล

บทคัดย่อ

            การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบแบบมีส่วนร่วมของแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดระยอง รวบรวมข้อมูลจากการสัมมนา โดยใช้เทคนิคการระดมสมองจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบจังหวัดระยอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ความเที่ยงตรงของข้อมูลใช้เทคนิคสามเส้าจากการเก็บข้อมูลจากมุมมองที่แตกต่างกัน


           ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบแบบมีส่วนร่วมของแหล่งท่องเที่ยวจังหวัดระยองสามารถจำแนกแนวทางได้ดังนี้ 1) ควรออกแบบระบบที่สนับสนุนการเงินสีเขียวเพื่อมอบเครดิตคืนให้แก่ผู้ที่มีส่วนร่วมรับผิดชอบต่อการท่องเที่ยวสามารถนำไปสู่การจูงใจและเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้มนุษย์หันมามีส่วนร่วมต่อการท่องเที่ยวมากยิ่งขึ้น 2) ควรออกแบบการก่อสร้างที่คำนึงถึงความยั่งยืนผ่านความร่วมมือระหว่างสถาบันการศึกษาและผู้ประกอบการ 3) ควรมีการกำหนดนโยบายลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติเพื่อดำรงไว้ซึ่งสภาพแวดล้อมที่ยั่งยืน 4) ควรมีการกระตุ้นอุปสงค์และสร้างมาตรฐานอุปทานในการท่องเที่ยว

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เฉียบพิมาย ช., สิงฆาฬะ พ., สมใจ น., เหวย ย., & สุทธิพิศาล ส. (2026). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบแบบมีส่วนร่วมในจังหวัดระยอง. วารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 4(1), 15–32. สืบค้น จาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/JVU_HS/article/view/2803
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2568). ระยอง. สืบค้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2567 , จาก https://thai.tourismthailand.org/Destinations/Provinces/ระยอง/465

คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566-2570). กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. สืบค้นเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2567, จาก https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/140D070S0000000003900.pdf

งานเทคโนโลยี สถานีตำรวจท่องเที่ยวระยอง. (2568). สถิตินักท่องเที่ยวที่เข้ามาในพื้นที่ ประจำปี พ.ศ.2567. สืบค้นเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2567, จาก https://www.rayongtouristpolice.com/สถิตินทท-เข้าพื้นที่-2567/

จําเนียร จวงตระกูล วอนชนก ไชยสุนทร ตระกูล จิตวัฒนากร เทอดศักดิ์ โรจน์สุรกิตติ สมิตา กลิ่นพงศ์ และ รุจิรา ริคารมย์ (2568). การสร้างแบบสัมภาษณ์เพื่อใช้ในการสนทนากลุ่มแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์วิกฤตจากการแพร่ระบาดของโควิด-19. วารสารเทคโนโลยีสุรนารี, 19(1), 1-17. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sjss/article/view/252005

ปรีดา ศรีเมฆ จักรชัย สื่อประเสริฐสิทธิ์ และณรงค์ พรมสืบ. (2564). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ อย่างยั่งยืนของผู้ประกอบการบนเกาะเสม็ด อำเภอเมือง จังหวัดระยอง. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 10(2), 109-125. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/papojournal/article/view/254019

ปรีดารี ศิริรัตน์. (2566). แนวคิดการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบทางเลือกหรือทางรอดของเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(5), 751-762. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/humsujournal/article/view/263664

พระมหาภาราดร แก้วบุตรดี. (2562). การมีส่วนร่วมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 7(2), 265-274. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jgsnsbc-journal/article/view/240266

พัชรี ฉลาดธัญกิจ. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดการแบบมีส่วนร่วมของผู้ผลิตผ้าทอฝ้ายที่เป็นมิตรกับ สิ่งแวดล้อม ในภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 6(2), 246–255. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJPU/article/view/54925

รัศมีพร พยุงพงษ์ และเจกิตาน์ ศรีสรวล. (2566). พฤติกรรมการท่องเที่ยววิถีใหม่อย่างรับผิดชอบของนักท่องเที่ยวชาวไทยในแหล่งท่องเที่ยวชายหาดบางแสน จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการศรีปทุมชลบุรี, 20(1), 24-33. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SPUCJ/article/view/265415/179292

เรณุกา กลับสุข และนฤมล แก้วจำปา. (2566). การประเมินขีดความสามารถในการรองรับด้านกายภาพของเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อมและความยั่งยืน, 19(2), 84–105. https://doi.org/10.14456/jem.2023.12

สุริโย ชูจันทร์ และ อดิศักดิ์ ภูมิรัตน์. (2562). แนวทางเชิงกลยุทธ์ การระดมสมองอย่างมีประสิทธิผล. วารสารควบคุมโรค, 45(2), 115-124. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/DCJ/article/view/153152

สุดารัตน์ นนท์แก้ว และจิตศักดิ์ พุฒจร. (2568). การท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบของนักท่องเที่ยวที่มีความตระหนักและมีพฤติกรรมความรับผิดชอบต่อการท่องเที่ยว. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 11(1), 431-443. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pacific/article/view/279341/187508

อนิรุทธิ์ เจริญสุข วาริท วสยางกูร และมนษิรดา ทองเกิด. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว โดยชุมชนอย่างยั่งยืนของชุมชนปากน้ำประแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง. วารสารศิลปการจัดการ ,9(1), 18-35. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/view/274588

อนุวัฒน์ ชมภูปัญญา และธนัสถา โรจนตระกูล. (2565). การพัฒนาศักยภาพชุมชนแบบมีส่วนร่วมสู่ชุมชนท่องเที่ยวที่ยั่งยืน. วารสารศูนย์พัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 7(8), 414-430. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/256695

Chaiyakot, P., Chaiyakhet, W., & Pakongsap, P. (2021). A pattern of responsible tourism management in second tier city, A case study of MAE HONG SON province. Journal of Buddhist Anthropology, 6(12), 288–304. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/256024

Font, X., English, R., Gkritzali, A., & Tian, W. S. (2021). Value co-creation in sustainable tourism: A service-dominant logic approach. Tourism Management, 82, 104-200. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0261517720301266

Jick, T. D. (1979). Mixing qualitative and quantitative methods: Triangulation in action. Administrative Science Quarterly, 24(4), 602-611. https://doi.org/10.2307/2392366

Rasoolimanesh, S. M., Ramakrishna, S., Hall, C. M., Esfandiar, K., & Seyfi, S. (2020). A systematic scoping review of sustainable tourism indicators in relation to the sustainable development goals. Journal of Sustainable Tourism, 31(7), 1497–1517. https://doi.org/10.1080/09669582.2020.1775621

Responsible Thailand. (2025). Welcome to Thailand. Retrieve December 1, 2024, from https://responsiblethailand.com/about/

Sustainable Travel International. (2025). What Is Overtourism and Why Is It a Problem?. Retrieve December 7, 2024, from https://sustainabletravel.org/what-is-overtourism/

Tynan, A. C., & Drayton, J. L. (2007). Conducting focus group- A guide for first-time users. Emerald Backfiles. Retrieve December 7, 2024, from https://www.researchgate.net/publication/235314892_Conducting_focus_groups_-_a_guide_for_first_time_users#full-text

The Responsible Tourism Partnership. (2025). What is Responsible Tourism?. Retrieve December 18, 2024, from https://responsibletourismpartnership.org/what-is-responsible-tourism/

Wondirad, A., Tolkach, D., & King, B. (2020). Stakeholder collaboration as a major factor for sustainable ecotourism development in developing countries. Tourism Management, 78, 875-886. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2019.104024