บทบาทผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับบทบาทผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่น และ 2) เพื่อเปรียบเทียบ บทบาทผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่น พื้นที่เป้าหมายการวิจัยคือ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น เป็นวิธีการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรเป้าหมายคือ ประชาชนในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น จาก 11 หมู่บ้าน ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 379 คน ใช้แบบสอบถามเป็น เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน นอกจากนี้ยังใช้สถิติเชิงอนุมานด้วยการทดสอบค่าที และการทดสอบวิเคราะห์ ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า
1. บทบาทผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านโครงสร้างพื้นฐาน ด้านการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ด้านสังคม ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และด้านเศรษฐกิจ
2. ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่นที่มี เพศ ระดับการศึกษาและอาชีพต่างกัน มีความคิดเห็นต่อบทบาทผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่น ไม่แตกต่างกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง . (2567). ข้อมูลประชากร. สืบค้นเมื่อ 9 ตุลาคม 2567, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/displayData
กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กองราชการส่วนตำบล. (2550). คู่มือการปฏิบัติงานการจัดทำแผนพัฒนาองค์การบริหารส่วนตำบล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.
กัญจน์นพร แทนรินทร์. (2564). บทบาทของผู้บริหารท้องถิ่นในการพัฒนาพื้นที่ในเขตอำเภอทับสะแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 3(3), 110-120.
กุสุมา เขียวเพกา. (2560). การมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นของประชาชนในองค์การบริหารส่วนตำบลร่อนทอง อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์), คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เกศสุดา โภคานิตย์, กีฬา หนูยศ และพระบุญเพ็ง สิทธิวงษา. (2563). บทบาทผู้นำท้องถิ่นในการบริหารจัดการ โรงเรียนผู้สูงอายุแบบมีส่วนร่วมเทศบาลตำบลบ้านค่ายหมื่นแผ้ว อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 15(2), 1-10.
ชลิดา กันหาลิลา. (2566). การพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมาให้เป็นมหาวิทยาลัยแห่งการเรียนรู้. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สถาบันรัฐประศาสนศาสตร์และนโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยรังสิต.
ตรีชฎา สุขเกษม, ภูริส ภูมิประเทศ, กิตติศักดิ์ ร่วมพัฒนา และอภิชาติ แสงอัมพร. (2567). บทบาทของผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่อการพัฒนาท้องถิ่นในจังหวัดสุรินทร์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 26(1), 237-254.
ปัญญา คล้ายเดช พระศรีสัจญาณมุนี,ดร., พระมหาวิฑูรย์ สิทธิเมธี,ดร. (2565). หลักสูตรพัฒนาผู้นำท้องถิ่น: การสร้างองค์ความรู้สู่การพัฒนาท้องถิ่นของผู้นำในจังหวัดชัยภูมิ. รายงานการวิจัย วิทยาลัยสงฆ์ชัยภูมิ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหากิตติพงษ์ กิตฺติปญฺโญ (สกุลโชติ) และพิชิต ปุริมาตร. (2568). บทบาทผู้นำท้องที่ในการพัฒนาชุมชนของตำบลหมื่นไวย อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(3), 912-930.
พระวุฒิชัย หิตวิชฺโช (เภาโพธิ์), สุรพล พรหมกุล และสมควร นามสีฐาน. (2565). พฤติกรรมทางการเมืองของผู้นำท้องถิ่นตามทรรศนะของประชาชนในอำเภอโพธิ์ตาก จังหวัดหนองคาย. Journal of Modern Learning Development, 7(1), 84-95.
พระสุภาพ สุภาโว (บัวบรรจง). (2561). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนในเขตพื้นที่ตำบลยางค้อม อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พัชรา วงศ์แสงเทียน และสกุณา พัฒนเวช. (2562). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการองค์การบริหารส่วนตำบลทับยายเชียง อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิทยาการจัดการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 1(1), 46-58.
พิชญา นิลรุ่งรัตนา และอติเทพ แจ้ดนาลาว. (2565). การออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้งานสำหรับผู้สูงอายุไทยในยุคดิจิทัล. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 9(1), 99-113.
รัฐบุรุษ คุ้มทรัพย์, จิรวรรณ เทพประสิทธิ์, พิเชษฐ์ ภู่เฉลมตระกลู, อุกฤษณ์ ชาวแพรกน้อย และกุลประภัสสร์ รําพึงจิตต์ (2563). บทบาทขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ในการสนับสนุนกลุ่มอาชีพและวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่ตำบลพระยาบันลือและคลองพระยาบันลือ อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 6(1), 443-463.
วราภรณ์ ปานะพิพัฒน์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 13(1), 340-357.
วิภาดา เลิศธนาวิวัฒน์. (2568). ความคาดหวังของประชาชนต่อการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลนากลางอำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยนครราชสีมา.
ศิรินทรา บุญรอด. (2559). การมีส่วนร่วมของประชาชนกับการพัฒนาท้องถิ่นในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกริก.
สำนักนโยบายและแผน องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง. (2566). แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ. 2566–2570. องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น.
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectation. New York: Free Press.
Hair, Jr., J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson. (2014). Multivariate Data Analysis (7thed.). United States of America: Pearson New International Edition.
Harrell, T. W. (1964). Industrial Psychology. Calcutta: Oxford and IBM Publishing Co.
Kotler, P., & Armstrong G. (2013). Principles of Marketing(15th ed.). Sydney: Pearson Prentice Hall
Yamane, T. (1973). Statistics : An Introductory Analysis. (2rd ed.).New York : Harper & Row.
