พัฒนาระบบการสอนตามไตรยางค์การศึกษาอิงแบบจำลองไผ่ดำของนิสิตคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการจำและการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนิสิตคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตลอดจนวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถดังกล่าว การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากนิสิตคณะครุศาสตร์ผ่านแบบทดสอบความจำ แบบวัดการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และการสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลการวิจัยพบว่า นิสิตคณะครุศาสตร์มีระดับความสามารถในการจำอยู่ในระดับปานกลางถึงสูง โดยมีปัจจัยที่ส่งผลสำคัญ ได้แก่ เทคนิคการเรียนรู้ ประสบการณ์ทางการศึกษา และสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้ นอกจากนี้ ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนิสิตอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีจุดแข็งในด้านการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงลึกและการให้เหตุผลเชิงตรรกะ อย่างไรก็ตาม ยังพบว่ามีข้อจำกัดในด้านการตั้งคำถามเชิงวิพากษ์และการประเมินแหล่งข้อมูลอย่างมีประสิทธิภาพ
ข้อเสนอแนะจากการวิจัยนี้คือ ควรมีการส่งเสริมการใช้เทคนิคการเรียนรู้ที่เหมาะสม การจัดกิจกรรมที่กระตุ้นการคิดวิเคราะห์ และการบูรณาการแนวทางการสอนที่ช่วยพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ เพื่อให้นิสิตสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนและพัฒนาตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ