การเสริมศักยภาพการเป็นผู้สูงอายุอัจฉริยะเพื่อพัฒนาสู่การเป็นเมืองที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุในพื้นที่ชนบทกึ่งเมือง จังหวัดอ่างทอง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเป็นเมืองที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุ และเพื่อพัฒนาแนวทางการเสริมศักยภาพสู่การเป็นเมือที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุในพื้นที่ชนบทกึ่งเมือง จังหวัดอ่างทอง การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี อาศัยแบบสอบถามและการประชุมกลุ่มย่อย ในการวิจัยเชิงปริมาณเป็นการวิจัยเชิงสำรวจโดยเก็บข้อมูลจากผู้สูงอายุจำนวน 120 คน ในส่วนของการประชุมกลุ่มย่อยมีผู้ร่วมประชุมคือแกนนำผู้สูงอายุ เจ้าหน้าที่ และผู้บริหารท้องถิ่น จำนวน 100 คน โดยใช้เทคนิคการประชุมค้นหาอนาคต (Future Search Conference) ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่าระดับความเป็นเมืองที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.29, S.D. .529) โดยตัวชี้วัดด้านที่อยู่อาศัย ด้านการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ด้านการให้ความเคารพและยอมรับจากคนในสังคม และด้านการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารและการสื่อสาร มีระดับความเป็นเมืองที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนตัวชี้วัดด้านพื้นที่สาธารณะภายนอกอาคารและตัวอาคาร ด้านระบบขนส่งมวลชน ด้านการมีส่วนร่วมของพลเมืองและการจ้างงาน และการสนับสนุนของชุมชนและบริการด้านสุขภาพ มีระดับความเป็นเมืองที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ในส่วนของผลจากการประชุมกลุ่มย่อยพบว่าหากเทศบาลตำบลวิเศษไชยชาญต้องการพัฒนาให้เป็นเมืองที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุ (Aged Friendly City) อาจจะต้องให้ความสำคัญกับการสนับสนุนของชุมชนและบริการด้านสุขภาพ เนื่องจากเป็นประเด็นที่เร่งด่วนที่ผู้สูงอายุมีความต้องการมากที่สุด ลำดับถัดมาอาจจะต้องเริ่มต้นจากการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม ซึ่งจะส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของพลเมืองและการจ้างงาน การให้ความเคารพและยอมรับจากคนในสังคม ในส่วนของด้านที่อยู่อาศัย ด้านพื้นที่สาธารณะภายนอกอาคารและตัวอาคาร และด้านระบบขนส่งมวลชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอาจจะต้องเริ่มพัฒนาอย่างค่อยเป็นค่อยไป รวมทั้งบูรณาการความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอกที่เกี่ยวข้องหรือองค์กรภาคประชาสังคม