รูปแบบธุรกิจการเมือง: ปัจจัยเอื้อการสร้างฐานอำนาจทางการเมือง

Phakaon Jatupornthanaphat; Sanya Kenaphoom

doi:10.14456/jasrru.2023.42

Authors

Phakaon Jatupornthanaphat Student of Ph.D. (Public Administration), Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand.
Sanya Kenaphoom Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand. https://orcid.org/0000-0002-9833-4759

DOI:

https://doi.org/10.14456/jasrru.2023.42

Keywords:

Form, Political Business, Political Power Building

Abstract

Politics is about the form of the state and the organization of relations within the state between the ruler and the subject when human society still needs a government. Political Business is a business that involves using ties and building relationships in politics to affect business. Including the use of political influence for the personal gain of business, this could be power trading or political contributions for business gain. However, the results of the analysis of political business models include Nominee Political Business, Display Political Business, Nepotism Business, Cronyism Business, Direct Political Business, Indirect Political Business, Illegal Political Business, and Transformative Political Business.

Downloads

Download data is not yet available.

References

เกสรี พงษ์สังข์. (2550). นักธุรกิจกับนักการเมือง : ศึกษากรณีธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จำกัด. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2517). ความคิดอิสระ : รวมบทความทางการเมืองระหว่างปี 2511-2516. กรุงเทพฯ : พิฆเณศ.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2535). รัฐ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฌานพากิตติ์ สีหามาตย์. (2566). การเมืองท้องถิ่น ประชุมสัมมนาทางวิชาการ “การเมืองไทย”. ขอนแก่น

ณรงค์ สินสวัสดิ์. (2539). การเมืองไทย: การวิเคราะห์เชิงจิตวิทยา. กรุงเทพฯ : วัชรินทร์การพิมพ์.

ต่อสกุล พุทธพักตร์ และสุวิชา เป้าอารีย์. (2564). ระบบอุปถัมภ์ในคติเห็นแก่เครือญาติ กับการดำเนินงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่ง ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา. วารสารการเมืองการปกครอง. 11 (1) : 21-41.

ผู้จัดการออนไลน์. (2566). การเมือง Direct Marketing. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://read.montivory.com/binary-craft/2018/politic-direct-marketing/. สืบค้น 25 มีนาคม 2566.

ผู้จัดการออนไลน์. (2566). ธุรกิจการเมือง. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://mgronline.com/politics/detail/9630000066834. สืบค้น 27 มีนาคม 2566.

วอยซ์ทีวี. (2555). ธุรกิจการเมืองกับบทบาทในพรรคการเมือง. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://www.voicetv.co.th/read/58946. สืบค้น 23 มีนาคม 2566.

วิกิพีเดีย. (2566). การเมือง. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://th.wikipedia.org/wiki/การเมือง. สืบค้น 25 มีนาคม 2566.

วิกิพีเดีย. (2566). ธุรกิจ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://th.wikipedia.org/wiki/ธุรกิจ. สืบค้น 27 มีนาคม 2566.

ศรัณยู พรมใจสา. (2566). ความหมายและความสำคัญของธุรกิจ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://saranyoo06.wordpress.com/. สืบค้น 2 เมษายน 2566.

สรุตา พลไธสงค์ และประกิต กันยาบาล. (2558). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนที่ประกอบอาชีพในภาคธุรกิจ เอกชน: ศึกษาเฉพาะกรณีกลุ่มลูกค้าและบุคลากรของ บริษัท เอ็น.อาร์. เอ็นจิเนียริ่งจำกัด, สำนักงานใหญ่ (กรุงเทพมหานคร). วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา. 4(3) : 212-219.

อรรถสิทธิ์ พานแก้ว (2561). ปรากฏการณ์พรรคนอมินี. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://thestandard.co/political-party-nominee/. สืบค้น 28 มีนาคม 2566.

Lasswell, H. (1927). The Theory of Political Propaganda Harold D. Lasswell. Political Science. 21 : 627-631. https://doi.org/10.2307/1945515.

Pennock, Roland J., & Smith, David G. (1964). Political Science. New York : McMillan.