Factors Influencing Digital Quotient (DQ) of Students at Thatphanom College, Nakhon Phanom University
DOI:
https://doi.org/10.65205/jasrru.2025.2798Keywords:
Digital Intelligence, Influential Factors, Undergraduate Students, Thatphanom CollegeAbstract
The objectives of this research were 1) to study the perceived importance of digital quotient among students at Thatphanom College, Nakhon Phanom University, 2) to study the levels of various factors associated with students’ digital quotient, and 3) to study the factors influencing their digital quotient. The sample were 266 students enrolled in the academic year 2024, selected through simple random sampling. The data were analyzed using descriptive statistics, Cronbach’s alpha coefficient, and multiple regression analysis via SPSS.
The results revealed that 1) the overall level of digital quotient among students was very high. The top three aspects, ranked by mean scores, were: personal digital safety, management of digital footprints, and digital identity protection, 2) the overall level of agreement regarding the factors influencing digital quotient was also high. Ranked from highest to lowest were the role of parents/guardians, motivation for cyber use, learning environment, and instructional management promoting digital quotient, and 3) regression analysis showed that the role of parents/guardians, learning environment, and motivation for cyber use had a statistically significant positive correlation with students’ digital quotient at the 0.01 level. Meanwhile, instructional management promoting digital quotient (B = 0.068, β = 0.064, t = 1.264, Sig = .210) had a slight positive effect but was not statistically significant.
Downloads
References
โกศล สงเนียม, เทอดศักดิ์ ชมโต๊ะสุวรรณ และนริศรา เจริญพันธุ์. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อการเปิดรับสื่อโทรทัศน์ทางอินเทอร์เน็ตในช่วงการเติบโตของการให้บริการการส่งสัญญาณภาพและเสียงผ่านโครงข่ายอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 3(2), 38–75.
จุไร รัตน์วัชราไทย, สุมิตร สุวรรณ และพัชราภา ตันติชูเวช. (2568). การสื่อสารในโลกสมัยใหม่: โอกาสและความท้าทายของการศึกษา. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(4), 1-12.
ณัฐฐา พูลสวัสดิ์. (2566). การส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัลผ่านสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในวิทยาลัยอาชีวศึกษา. วารสารเทคโนโลยีการศึกษาและการอาชีวศึกษา, 12(3), 45–60.
ธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว. (2566). การใช้ทรัพยากรการเรียนรู้แบบเปิดเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางดิจิทัล. Journal of Applied Education, 1(3), 17–30.
ธีรศักดิ์ หาญนุกูล. (2566). แรงจูงใจในการใช้สื่อดิจิทัลกับพฤติกรรมการเรียนรู้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 8(2), 50–65.
นิต ยาวงศ์ใหญ่. (2560). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของดิจิทัลเนทีฟ. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 10(2), 1630–1642.
พระมหาสายัณห์ เปมสีโล สำราญ ศรีคำมูล และสนิท วงปล้อมหิรัญ. (2566). การศึกษาความฉลาดทางดิจิทัลของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในศตวรรษที่ 21 มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตมหาวชิราลงกรณราชวิทยาลัย. Journal of Political Science Mahamakut Buddhist University, 3(3), 71-90.
มูลนิธิส่งเสริมสื่อเด็กและเยาวชน. (2561). แนวทางการใช้สื่อดิจิทัลอย่างปลอดภัยในครอบครัว. https://www.childmedia.net/
ศศิวิมล เสริมสุข. (2566). การสร้างภูมิคุ้มกันดิจิทัลในครอบครัวผ่านกิจกรรมร่วมกัน: บทบาทของข้อตกลงร่วมในการใช้เทคโนโลยี. วารสารเทคโนโลยีการศึกษาและการสื่อสาร, 15(2), 88–102.
สุทธินันท์ ชื่นชม, กัลยา ใจรักษ์ และอำนาจ โกวรรณ. (2564). รูปแบบการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่เพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้, วารสารสารสนเทศศาสตร์, 39(2), 16-33.
สุทิน โรจน์ประเสริฐ. (2567). ครูดิจิทัลภายใต้สื่อใหม่และการเรียนรู้เพื่อความก้าวหน้าของมนุษยชาติ. วารสารวิชาการเซาธ์อีสบางกอก, 10(1), 126–137.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานการสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2566. https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20250228090924_27941.pdf
สำนักวิชาการศึกษาทั่วไปและนวัตกรรมการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. (2562). เอกสารประกอบการสอนรู้เท่าทันดิจิทัล Digital Literacy. https://gen-ed.ssru.ac.th
อรัญ ซุยกระเดื่อง. (2562). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการรู้ดิจิทัลของนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ : การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 25(2), 296-312.
Digital Economy Promotion Agency. (2022, August 18). Master Plan for Digital Economy Promotion Phase II. https://www.depa.or.th/storage/app/media/file/3_%20DEP%20plan%2066-70_master-plan_compressed.pdf
DQ Institute. (2023, May 23). DQ Global Standards Report 2023: Digital Citizenship, Digital Intelligence, and Digital Skills. https://www.dqinstitute.org/wp-content/uploads/2023/05/DQStandardReport2023.pdf
El Yazidi, R. (2024). Exploring the components of digital identity on social network sites: Identifier, post, profile photo, and selfie. European Scientific Journal, ESJ, 20(1), 1-15. https://doi.org/10.19044/esj.2024.v20n1p1
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Park, Y. (2019, March 22). DQ Global Standards Report 2019: Common Framework for Digital Literacy, Skills, and Readiness. https://www.dqinstitute.org/wp-content/uploads/2019/11/DQGlobalStandardsReport2019.pdf
Stern, W. (1914). Der Intelligenzquotient: Intelligenzalter ÷ Lebensalter bei Kindern.
Zeitschrift für angewandte Psychologie, 7, 592–607.
Van Deursen, A. J. A. M., Helsper, E. J., & van Dijk, J. A. G. M. (2021). Digital motivation
and smart use: A model of how motivation drives digital skill development.
Journal of Digital Literacy, 15(2), 101–120.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2025 Journal of Academic Surindra Rajabhat
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
