แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มผ่านการจัดการขยะเหลือศูนย์ในวิสาหกิจชุมชน

ผู้แต่ง

  • สุพรรณิการ์ ชาคำรุณ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
  • อภิญญา นุชนารถ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
  • มนชนก จุลสิกขี คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
  • วิชุณี สารสุวรรณ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
  • จีรภรณ์ กิจเจริญ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
  • นิตยา ชุณหชีวาโฉลก คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

DOI:

https://doi.org/10.65205/jasrru.2569.e3761

คำสำคัญ:

แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน, การสร้างมูลค่าเพิ่ม, การจัดการขยะเหลือศูนย์, วิสาหกิจชุมชน

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการประยุกต์ใช้แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) และแนวทางการจัดการขยะเหลือศูนย์ (Zero Waste) ในการสร้างมูลค่าเพิ่มจากทรัพยากรชุมชน จากวิสาหกิจชุมชนโกโก้บ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร เนื้อหาพัฒนาจากการทบทวนและสังเคราะห์เอกสารวิชาการ หนังสือ กฎหมาย และนโยบายที่เกี่ยวข้องร่วมกับข้อมูลจากการถอดบทเรียนของวิสาหกิจชุมชน เพื่อเชื่อมโยงหลักการทางวิชาการกับการนำไปประยุกต์ใช้ในบริบทชุมชน จากการประยุกต์ใช้แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) พบว่า วิสาหกิจชุมชนโกโก้บ้านแพ้วสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มจากทรัพยากรชุมชนผ่านการใช้ทรัพยากรทางการเกษตรอย่างคุ้มค่า ด้วยการปลูกโกโก้ร่วมกับสวนมะพร้าวเดิม และการนำวัสดุเหลือใช้จากกระบวนการผลิต ได้แก่ เนื้อโกโก้และเปลือกโกโก้ มาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ที่สร้างรายได้เพิ่มเติมให้แก่ชุมชน สำหรับแนวทางการจัดการขยะเหลือศูนย์ (Zero Waste) พบว่า วิสาหกิจชุมชนดำเนินการลดของเสียตั้งแต่ต้นทางของกระบวนการผลิต โดยนำเปลือกโกโก้ไปผลิตเป็นถ่านชีวภาพ น้ำส้มควันไม้ และผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ ควบคู่ไปกับการเรียนรู้และสร้างนวัตกรรมฐานชุมชน และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับภาครัฐ สถาบันการศึกษา และภาคเอกชน ซึ่งช่วยลดของเสีย เพิ่มโอกาสทางรายได้ และเสริมศักยภาพของชุมชนอย่างต่อเนื่อง บทความนี้จึงเสนอกรอบการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนหมุนเวียน ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบ 4 ประการ ได้แก่ การใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า การสร้างมูลค่าเพิ่มจากวัสดุเหลือใช้ การเรียนรู้และนวัตกรรมฐานชุมชน และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ โดยองค์ประกอบดังกล่าวเชื่อมโยงและสนับสนุนกันอย่างเป็นระบบ เพื่อยกระดับคุณค่าทรัพยากรท้องถิ่น เสริมสร้างขีดความสามารถของชุมชน และลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม กรอบดังกล่าวสามารถใช้เป็นแนวทางประกอบการประยุกต์ใช้ในวิสาหกิจชุมชนภาคการเกษตรและการแปรรูปอื่น ๆ โดยพิจารณาให้เหมาะสมกับบริบทของแต่ละพื้นที่

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ. (2559). แนวทางการจัดการขยะมูลฝอยและของเสียอันตรายอย่างยั่งยืน. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.

กรมส่งเสริมการเกษตร. (2557). การประกอบกิจการวิสาหกิจชุมชนเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC). กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

ณิชชา บูรณสิงห์. (2568). นวัตกรรมกำจัดขยะจากแนวคิด Zero Waste. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535. (2535, 4 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 109(37), 1–43.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). มาตรา 43 ว่าด้วยสิทธิชุมชนในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. ราชกิจจานุเบกษา.

ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2562. ราชกิจจานุเบกษา, 136(50 ก), 232–237.

เลิศลักษณ์ เจริญสมบัติ. (2564). การประยุกต์ใช้แนวคิดระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนกับวิสาหกิจชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 24(1), 145–155.

สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า. (2566). การพัฒนาศักยภาพวิสาหกิจชุมชนเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานราก. กระทรวงพาณิชย์.

สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. (2548). พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน พ.ศ. 2548.

สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2564). แผนแม่บทยุทธศาสตร์ชาติว่าด้วยเศรษฐกิจหมุนเวียน. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

เสรี พงศ์พิศ. (2552). คู่มือทำวิสาหกิจชุมชน. พลังปัญญา.

อาภารัตน์ มหาขันธ์, และเรวดี อนุวัฒนา. (2562). Circular Economy เศรษฐกิจหมุนเวียนที่ทุกคน ควรรู้. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย.

Asgari, A., & Asgari, R. (2023). Designing circular innovation ecosystems: Insights from stakeholders, values, and investment policies. Frontiers in Sustainability, 4, 1197688. https://doi.org/10.3389/frsus.2023.1197688

Chaiya, C., & Pinthong, P. (2024). Integrating environmental and socioeconomic factors for a sustainable circular economy in Thailand. Sustainability, 16(23), 10748. https://doi.org/10.3390/su162310748

Chung, D., Duy, L., & Loan, L. (2024). Circular Agriculture: A General Review of Theories, Practices, and Policy Recommendations. Vietnam Journal of Agricultural Sciences, 7(2), 2173–2184. https://doi.org/10.31817/vjas.2024.7.2.07

Gemar, G., Soler, I. P., & Sánchez-Teba, E. M. (2021). Waste management: Valorisation is the way. Foods, 10(10), 2373. https://doi.org/10.3390/foods10102373

Kaza, S., Yao, L., Bhada-Tata, P., & Van Woerden, F. (2018). What a waste 2.0: A global snapshot of solid waste management to 2050. World Bank. https://doi.org/10.1596/978-1-4648-1329-0

The Grass Roots Recycling Network. (2004). What is zero waste?. http://www.grrn.org

Zero Waste International Alliance. (2018). Zero waste definition. https://zwia.org

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

31-08-2026

รูปแบบการอ้างอิง

ชาคำรุณ ส., นุชนารถ อ., จุลสิกขี ม., สารสุวรรณ ว., กิจเจริญ จ., & ชุณหชีวาโฉลก น. (2026). แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มผ่านการจัดการขยะเหลือศูนย์ในวิสาหกิจชุมชน. วารสารราชภัฏสุรินทร์วิชาการ, 4(2), e3761. https://doi.org/10.65205/jasrru.2569.e3761