กระบวนการตัดสินใจเลือกศึกษาต่อระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพและประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงของนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคราชบุรี จังหวัดราชบุรี
DOI:
https://doi.org/10.65205/jasrru.2569.e3655คำสำคัญ:
การตัดสินใจศึกษาต่อ, ปัจจัยสนับสนุน, แรงจูงใจ, อาชีวศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับปัจจัยสนับสนุน แรงจูงใจ และกระบวนการตัดสินใจที่ส่งผลต่อการเข้าศึกษาต่อในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพและประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (2) ศึกษาปัจจัยสนับสนุนที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจ และ (3) ศึกษาแรงจูงใจที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้กลุ่มตัวอย่างนักเรียนและนักศึกษา 400 คน ด้วยแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.943 และข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ปกครอง 12 คน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยสนับสนุน ได้แก่ ระดับการศึกษา ความพร้อมทางการเงิน ประสบการณ์และอาชีพของผู้ปกครอง การได้รับคำแนะนำจากบุคคลใกล้ชิด และการประชาสัมพันธ์ของวิทยาลัย รวมถึงแรงจูงใจด้านอาชีพ การพัฒนาตนเอง สังคม และหลักสูตร ล้วนส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ขณะที่ผลการวิจัยเชิงคุณภาพสอดคล้องกับผลเชิงปริมาณ โดยพบว่าครอบครัวและบุคคลใกล้ชิดมีบทบาทสำคัญต่อการตัดสินใจ ส่วนหลักสูตรที่ตอบโจทย์ตลาดแรงงานและโอกาสในการพัฒนาตนเองเป็นแรงจูงใจสำคัญของผู้เรียนในการเลือกศึกษาต่อ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2557). การบริหารการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชูชัย สมิทธิไกร. (2562). พฤติกรรมผู้บริโภค (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐ์พัฒณ์ ฐีระเวช. (2563). แรงจูงใจกับความผูกพันในงานของข้าราชการเรือนจำกลางคลองเปรม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกริก].
ธีระ รุญเจริญ. (2561). การบริหารการศึกษา. ข้าวฟ่าง.
มติชน. (2567). รายงานยอดนักเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) ปี 2567.สืบค้นจากhttps://www.matichon.co.th
ศรัณย์รัตน์ อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2566). แรงจูงใจที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ วิทยาลัยพณิชยการธนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลยัศรีนครนิทรวิโรฒ].
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2568). รายงานสถานการณ์ประชากรไทย 2568. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2560).ยุทธศาสตร์การอาชีวศึกษาพ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2562). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Freeman.
Keller, K. L. (2013). Strategic brand management (4th ed.). Pearson.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Kotler, P., & Lee, N. (2008). Social marketing: Influencing behaviors for good. Sage Publications.
Schunk, D. H., Pintrich, P. R., & Meece, J. L. (2014). Motivation in education: Theory, research, and applications (4th ed.). Boston, MA: Pearson Education
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารราชภัฏสุรินทร์วิชาการ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.














