การศึกษาทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

ทินนิกร  เสมอโชค; กฤษณา  พัฒเพ็ง

doi:10.65205/jasrru.2569.e3504

ผู้แต่ง

ทินนิกร เสมอโชค มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
กฤษณา พัฒเพ็ง มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

DOI:

https://doi.org/10.65205/jasrru.2569.e3504

คำสำคัญ:

ความคิดสร้างสรรค์, แบบทดสอบ TCT-DP, นักศึกษาระดับปริญญาตรี, อุดมศึกษา, ทักษะศตวรรษที่ 21

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงคเพื่อ (1) ศึกษาทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ และ(2) เปรียบเทียบทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ โดยใช้วิธีการวิจัยแบบเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างได้แก่นักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ จำนวน 364 คน ได้จากตารางเครซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใชในการวิจัย คือ แบบทดสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ที่ชื่อว่า TCT-DP สถิติที่ใชในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และสถิติแบบไม่ใช้พารามิเตอร์ พบว่า (1) ทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 44.44 จากคะแนนเต็ม 72 คะแนน และ(2) การเปรียบเทียบวิเคราะห์ทักษะความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ระหว่างข้อมูลส่วนบุคล กับทักษะความความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษา พบว่า เพศหญิงมีความคล่องแคล่วทางความคิดมากกว่าเพศชายอย่างมีนัยสำคัญ ด้านอายุและชั้นปีไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ด้านสังกัดแม้จะไม่แตกต่างกันทางสถิติ แต่คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มีแนวโน้มคะแนนสูงกว่าในหลายด้าน โดยรวมแล้วผลการวิจัยชี้ว่าทักษะความคิดสร้างสรรค์ไม่ได้ขึ้นกับปัจจัยพื้นฐานของผู้เรียนอย่าง อายุ หรือสังกัดคณะมากนัก แต่ตัวแปรด้านเพศมีความแตกต่างอยู่บ้างในบางทักษะ ทั้งนี้ ผู้วิจัยเสนอว่าปัจจัยที่อาจส่งผลต่อทักษะความคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนในเชิงที่ควรศึกษาต่อไป คือรูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่ผู้เรียนได้รับ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากงานวิจัยนี้มิได้วัดตัวแปรดังกล่าวโดยตรง จึงจำเป็นต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อยืนยันความสัมพันธ์ดังกล่าว

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ขจรพงษ์ ร่วมแก้ว และคณะ. (2559). รูปแบบการเรียนรู้แบบเปิดตามแนวคิดคอนเน็คติวิสต์ซึมเพื่อส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(1), 45–63.

ชัญญ์ฐกัญญ์ สือจันทรา. (2564). ความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร [วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

เชาวเลิศ ทศธรรม, ทรงศักดิ์ สองสนิท, และวณิชา สาคร. (2565). การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ด้วยการจัดการเรียนรู้ผสมผสานแบบโครงงานเป็นฐานสำหรับนักศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านนาโพธิ์ (สหพันธ์พิทยาภรณ์). วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(3), 57–69.

บุษกร เชี่ยวจินดากานต์. (2568). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนด้วยการคิดแก้ปัญหาอนาคตบนโลกเสมือนจริงเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 19(3), 165–188.

ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา. (2565). รายละเอียดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. ราชกิจจานุเบกษา, 139.

รัชนีภรณ์ คล่องแคล่ว. (2565). การพัฒนาความสามารถในการคิดสร้างสรรค์เชิงเหตุผลของนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งที่เรียนรู้ด้วยรูปแบบซินเนคติกส์และเรียนรู้ด้วยรูปแบบการคิดแก้ปัญหาอนาคตตามแนวคิดของกิลฟอร์ด. วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก, 8(1), 35–49.

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2561). แผนอุดมศึกษาระยะยาว 20 ปี พ.ศ. 2561–2580 (พิมพ์ครั้งที่ 1). บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สินาพร วิทยาวนิชชัย และอัฐฉญา แพทย์ศาสตร์. (2554). ความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษานิเทศศาสตร์มหาวิทยาลัยเอกชน [รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์]. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.

สิรินทร์ ลัดดากลม บุญเชิดชู. (2559). การพัฒนาความสามารถด้านการคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัยโดยใช้กระบวนการจัดการเรียนรู้แบบกำกับตนเอง. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(2), 1245–1261.

Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill.

Guilford, J. P., Dunham, J. L., & Hoepfner, R. (1967). Roles of intellectual abilities in the learning of concepts. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 58(4), 1812–1817. https://doi.org/10.1073/pnas.58.4.1812

Jellen, H., & Urban, K. K. (1986). The TCT-DP (Test for Creative Thinking – Drawing Production): An instrument that can be applied to most age and ability groups. Creative Child and Adult Quarterly, 11, 138–155.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607–610.

Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. Prentice-Hall.