การส่งเสริมความเข้าใจมโนมติ ปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้แบบปรากฏการณ์เป็นฐาน

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

        การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความเข้าใจมโนมติและความสอดคล้องและไม่สอดคล้องของความเข้าใจมโนมติปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศ ก่อนเรียนและหลังเรียน ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบปรากฏการณ์เป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษแห่งหนึ่ง อำเภอบ้านดุง สังกัดสำนักเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานีเขต 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 30 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่มโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม การวิจัยครั้งนี้มีแบบแผนการทดลองกลุ่มเดียว ทดสอบก่อนเรียน และหลังเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ปรากฏการณ์เป็นฐาน เรื่อง ปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศ จำนวน 4 แผน และ 2) แบบทดสอบความเข้าใจมโนมติปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศ วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และร้อยละ เปรียบเทียบคะแนนนเฉลี่ยก่อนเรียนและหลังเรียน โดยการทดสอบ t-test for dependent sample และเปรียบเทียบความสอดคล้องและไม่สอดคล้องของความเข้าใจมโนมติปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศกับแนวคิดวิทยาศาสตร์ ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนด้วยการแจกแจงตาราง Crosstab ทดสอบโดย Chi-Square แบบ McNemar Test ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีความเข้าใจมโนมติปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศ หลังเรียน ( X = 25.93 or 54.02%) สูงกว่าก่อนเรียน ( X =5.63 or 11.73%) และนักเรียนมีทิศทางการเปลี่ยนแปลงความเข้าใจมโนมติปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศเปลี่ยนไปในทิศทางบวก โดยก่อนเรียนนักเรียนส่วนมากมีความเข้าใจมโนมติที่ไม่สอดคล้องกับแนนคิดวิทยาศาสตร์ และหลังเรียนนักเรียนมีความเข้าใจมโนมติที่สอดคล้องกับแนวคิดวิทยาศาสตร์เป็นส่วนมาก

คำสำคัญ:  การเรียนรู้แบบปรากฏการณ์เป็นฐาน, ความเข้าใจมโนมติทางวิทยาศาสตร์, ปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศ