การพัฒนาผู้ประกอบการชุมชนเพื่อเพิ่มขีดความสามารถทางการค้าในพื้นที่ชายแดนไทย – กัมพูชา จังหวัดสุรินทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์ทักษะ ขีดความสามารถทางการค้า ตลอดจนเพื่อพัฒนาชุมชนที่จะนำไปสู่การเพิ่มขีดความสามารถทางการค้าในพื้นที่ชายแดนไทย– กัมพูชา จังหวัดสุรินทร์            ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายหลัก คือ ประชาชนบ้านโคกเมือง ตำบลบ้านจารย์ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 20 คน แบบเจาะจง ดำเนินการเก็บข้อมูลจำนวน 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การวิเคราะห์ทักษะและขีดความสามารถทางการค้า และระยะที่ 2 การพัฒนาชุมชนและการเพิ่มขีดความสามารถทางการค้า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

        ผลการวิจัย พบว่า 1) ทักษะและองค์ความรู้ด้านการผลิตผลิตภัณฑ์ชองชุมชนชายแดนไทย-กัมพูชามีความชำนาญเป็นอย่างมาก ซึ่งได้รับเทคนิคการจักสานและความรู้เรื่องวัตถุดิบจากภูมิปัญญาที่สืบทอดกันมายาวนานจากบรรพบุรุษ ทักษะด้านการบริหารจัดการยังไม่มีการรวมกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ซึ่งยังขาดความรู้ความเข้าใจในการบริหารจัดการต้นทุนในการผลิต ทักษะด้านการตลาดและการค้า ความสามารถในการเข้าถึงตลาดนั้นส่วนใหญ่เป็นการจำหน่ายในตลาดหลักคือท้องถิ่นและพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งเป็นการนำไปขายโดยตรง และชาวบ้านส่วนใหญ่ขาดทักษะด้านเทคโนโลยีที่ทันสมัย สำหรับขีดความสามารถทางการค้าของชุมชน พบว่า จุดแข็งสำคัญคือภูมิปัญญาท้องถิ่น และอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สืบทอดมายาวนาน สามารถต่อยอดเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของสินค้า และบริการในพื้นที่ชายแดนไทย–กัมพูชาได้ 2) แนวทางการพัฒนาชุมชนที่จะนำไปสู่การเพิ่มขีดความสามารถทางการค้า ประกอบด้วย 3 มิติ ได้แก่ (1) การยกระดับผลิตภัณฑ์และคุณภาพ (2) การเสริมสร้างความเข้มแข็งด้านการจัดการ และ (3) การขยายตลาด ถือเป็นกระบวนการพัฒนาที่มีลักษณะบูรณาการทั้งด้านวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น และการใช้ความรู้สมัยใหม่