Motion detection-based sign language translation program for daily Communication
Keywords:
Sign Language Translation Program, Daily Communication, User Satisfaction, Motion DetectionAbstract
The objectives of this research were: (1) to develop and design a basic sign language translation program for daily communication, (2) to promote the use of sign language and provide a guideline for interested learners, (3) to support communication between the general public and sign language users, and (4) to study user satisfaction toward the sign language translation program through motion detection technology. The sample group consisted of 30 teachers, students, and vocational students from the Business Computer Department, Minburi Technical College. The research instrument was a user satisfaction questionnaire. The data were analyzed using mean (x̄) and standard deviation (S.D.).
The findings revealed that the developed sign language translation program functioned as intended and achieved the expected objectives. The overall satisfaction level of the participants toward the program was rated at a very good level (x̄ = 4.55, S.D. = 0.48). The highest satisfaction was in terms of usability (x̄ = 4.57, S.D. = 0.49). These results indicate that the program is effective in promoting communication and can be practically applied for daily life usage.
References
World Health Organization (WHO). (2024). World Report on Hearing. Geneva: World Health Organization.
Padden, C., & Humphries, T. (2005). Inside Deaf Culture. Harvard University Press.
Lugaresi, C., et al. (2019). MediaPipe: A Framework for Perceiving Interactive Mixed-reality Media. arXiv preprint arXiv:1906.08172.
Rastgoo, R., Kiani, K., & Escalera, S. (2021). Sign Language Recognition: A Deep Survey. Expert Systems with Applications, 164, 113794.
Bragg, D., et al. (2019). The State of Sign Language Recognition, Generation, and Translation: An Interdisciplinary Perspective. ASSETS '19: Proceedings of the 21st International ACM SIGACCESS Conference on Computers and Accessibility, 13–24.
จิตประภา ศรีอ่อน. (2550). เอกสารประกอบการบรรยาย การอบรมภาษามือพื้นฐาน ระดับ 1. วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล นครปฐม.
มูลนิธิส่งเสริมและพัฒนาคนหูหนวกไทย. (2559). การสะกดนิ้วมือไทย ก.ไก่ สำหรับภาษามือไทย ฉบับปรับปรุงใหม่ พ.ศ. 2559. กรุงเทพฯ: มูลนิธิส่งเสริมและพัฒนาคนหูหนวกไทย.
ภัทรณัฎฐ์ ศรีบุญเรือง, พันธกรณ์ ทะนันชัย, คเชนทร์เทพ แขกระโทก, วุฒิชัย วิจิตรกุลสวัสดิ์, & ปราโมทย์ อนันต์วราพงษ์. (2565). โปรแกรมแปลภาษามือเป็นข้อความและเสียงพูดโดยการใช้วิธีการระบุพิกัดตำแหน่งด้วยมีเดียไพพ์. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม, 10(2), 66–76.
ปานรวี ชุ่มฉิม และ ปราลี มณีรัตน์. (2563). การพัฒนาแอปพลิเคชันระบบการแปลภาษามือให้กับผู้พิการทางการได้ยิน (Application development of sign language translation systems for the hearing-impaired people). วารสารวิชาการซายน์เทค มรภ.ภูเก็ต, 4(1), 22–32.
สหโชค คุ้มวงษา. (2566). การวิจัยเรื่องโปรแกรมอัจฉริยะสำหรับแปลภาษามือไทยและอังกฤษ (Smart Application for Translating Thai and English Sign Language). วารสารวิทยาการสารสนเทศและเทคโนโลยีประยุกต์, 5(2), 178–194.
Likert, Rensis A. (1961). New Patterns of Management. New York: McGraw-Hill Book Company Inc. Best, John W. (1977). Research in Education. 3rd ed. Englewood Cliffs. New Jersey: Prentice Hall, Inc.
Mitra, R. K., & Acharya, P. (2007). Strategic management of information systems: A multi-criteria decision making approach. Journal of Enterprise Information Management, 20(6), 635-653.
United Nations. (2006). Convention on the Rights of Persons with Disabilities (A/RES/61/106). Adopted by the General Assembly on 13 December 2006.
