Application of the Principles of Saraniyadhamma in Creating a Happy Organization
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the application of the Saraniya Dhamma principles in creating a happy organization. It is a documentary study.
The results of the study found that the Saraniya Dhamma principles consist of Metta-kaya-kamma, Metta-vaci-kamma, Metta-manokamma, Satha-tha-rabhoki, Sila-samanyata, and Ditthi-samanyata. The Saraniya Dhamma principles can be used as a driver of the process of creating a happy organization to be successful both physically and mentally because they are principles that cause people to think of each other, strengthen relationships with others who are colleagues, business partners, or members of the community, as well as brothers and sisters in the family. They should follow the principles of living together. If these principles are applied, they will be able to strengthen unity and peace in the organization.
Article Details
References
ัยเสฏฐ์ พรหมศรี. การจัดการความขัดแย้งในองค์การ. กรุงเทพมหานคร: เอ็กซเปอร์เน็ท.
ณัฐนิชา กังสดาลทิพย์. (2564). “ผู้นำกับการจัดการความขัดแย้งภายในองค์กร”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร. วิทยาเขตอีสาน. 2 (1): 39-49.
บุญเลิศ เย็นคงคา และคณะ. (2549). การจัดการเชิงกลยุทธ์ (Strategic Management). พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: BK การพิมพ์.
พะยอม วงศ์สารศรี. (2542). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพมหานคร: พรานนกการพิมพ์.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธวัชชัย ชยวุฑฺโฒ และคณะ. (2565). “รูปแบบองค์กรแห่งความสุขตามหลักสาราณียธรรมของวิทยาลัยสงฆ์ลำพูน”. วารสาร ปัญญา. 29 (3): 3.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). คู่มือชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์สวย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 24. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.
พระปลัดบุญมี คุณากโร (โพธิศรีสม). (2563). “การศึกษาวิเคราะห์การใช้หลักสาราณียธรรมในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติของชุมชนเทศบาลเมืองปาดังเบซาร์ จังหวัดสงขลา”. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 7 (4): 132-143.
พระมหาทองสุข ธมฺมสุนฺทโร (แก้ววังวร), ประจิตร มหาหิง และสุนทร สายคำ. (2564). “บริหารแบบมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารสถานศึกษาตาม หลักสาราณียธรรม 6 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา จังหวัดมหาสารคาม”. Journal of Modern Learning Development. 6 (1): 347-348.
พระมหาธรรมรัต อริยธมฺโม. (2543). “การศึกษาเชิงวิเคราะห์หลักรัฐศาสตร์ที่มีในพระไตรปิฎก”. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระมหาประเสริฐ สุเมโธ (เพชรศรี) และปิยวัฒน์ คงทรัพย์. “สาราณียธรรม: หลักธรรมในการแก้ปัญหาความขัดแย้งในสังคมไทย”. วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมและชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 3 (2): 21-29.
พระมหาไพฑูรย์ จิตฺตทนฺโต (ลุนพันธ์). (2555). “การนำหลักสาราณียธรรมไปใช้ในการปฏิบัติงานของบุคคลากรทางการศึกษา โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนสามัญศึกษา ในเขตจังหวัดร้อยเอ็ด”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี). (2553). ความทุกข์มาโปรด ความสุขโปรยปราย. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ปราณ.
พุทธทาสภิกขุ. (2542). ความสุขสามระดับ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.
วรรณพร บุญรัตน์. (2560). “แนวโน้มการพัฒนาองค์กรแห่งความสุขของวิทยาลัยสงฆ์ลำพูน”. วารสาร มจร หริภุญชัยปริทรรศน์. 1 (1): 75-76.
สุภัสรา จิตต์ธรรม. (2566). “การสร้างองค์กรแห่งความสุขโดยใช้พรหมวิหารสี่ตามแนวพุทธจิตวิทยา”. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์. 9 (1): 444.
Herzberg Frederick. (1991). A Harvard Business Review Paperback : Motivation. Massachusetts: Harvard Business School.
Lama Dalai. (1998). The Art Happiness at Work. New York: Riverhead Books.
Mgronline. (25 มีนาคม 2562). สาราณียธรรม 6 : หลักการในการอยู่ร่วมกัน. สืบค้นเมื่อ 9 มกราคม 2563, จาก https://mgronline.com/daily/detail/9620000029668
