The development of Buddhist Innovative Art of Lanna Vihara’s Decorative Patterns into Digital Printmaking
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: 1) study the creation of Buddhist Innovative Art in the form of Digital Printmaking derived from Lanna Vihara Decorative Motifs; 2) develop a learning activity package based on Kolb’s Experiential Learning Theory; 3) enhance Creative Products as creative souvenirs; and 4) evaluate the effectiveness and satisfaction of learners and consumers. This study employed a mixed-methods research design covering significant vihara sites in Upper Northern Thailand, representing the artisan lineages of Chiang Mai, Lampang, Nan, and Phayao. The target groups consisted of 30 interview informants, 20 participants involved in Digital Printmaking creation, 20 learners participating in the learning activity package, and 20 participants involved in Creative Product enhancement. The research instruments included interview forms, artwork evaluation forms, and satisfaction questionnaires. Quantitative data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation, while qualitative data were analyzed through content synthesis and interpretive analysis.
The findings revealed that: 1) the creation of Digital Printmaking was a process of decoding, interpreting, and systematizing motif units from architectural forms into contemporary media while preserving Lanna identity; 2) the Kolb-based learning activity package enabled learners to learn through real experience, eflection, and systematic artwork creation; 3) Creative Products could be developed into practical prototypes and extended to both online and offline markets; and 4) learners’ performance was at a very good level, with an average score of 82.80 out of 100, while overall satisfaction was at the highest level. The new body of knowledge derived from this research is a model for transforming Lanna Vihara Decorative Motifs into Digital Printmaking, learning activities, and Creative Products that can be practically applied in education, cultural preservation, and the creative economy.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จรุงยศ อรัณยะนาค. (2555). คอมพิวเตอร์อาร์ต: กรณีศึกษาผลงานจิตรกรรมการเมืองของแอนดี้ วาร์ฮอล. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 9(1), 34–42.
ชัยวัฒน์ ปะสุนะ. (2564). ระบอบอาณานิคมของอังกฤษในพม่าและแหลมมลายูกับการจัดการมณฑลพายัพของรัฐสยาม ค.ศ. 1894–1933. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนพร เทพรักษา. (2564). การพัฒนาชุดกิจกรรมศิลปะตามทฤษฎีการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ของโคล์บ เพื่อการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ศิลปะล้านนาผ่านกระบวนการประติมากรรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นรวีร์ โชติวรานนท์. (2557). การหลงตนเอง: ศิลปะสื่อดิจิทัลสะท้อนความจริงและมายาบนสื่อสังคมออนไลน์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นฤดล จิตสกูล. (2561). แนวทางการพัฒนาลวดลายกราฟิกผ้าหม้อห้อมร่วมสมัย. แพร่: สำนักงานวัฒนธรรม จังหวัดแพร่ กระทรวงวัฒนธรรม.
นัยนา ดอรมาน, และคณะ. (2563). การเรียนรู้เชิงประสบการณ์และการสะท้อนคิดเชิงวิพากษ์. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, 10, 20–28.
พงศธร สีหะวงษ์, และคณะ. (2563). ภาพเขียนสีน้ำของคุณข้าหลวงในพระวิมาดาเธอฯ กรมพระสุทธาสินีนาฏปิยมหาราชปดิวรัดา. กรุงเทพฯ: สวนสุนันทา.
พูนพล อาสนจินดา. (2532). ล้านนา. กรุงเทพฯ: กองวิชาประวัติศาสตร์ ส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า.
วรลัญจก์ บุณยสุรัตน์. (2535). การศึกษาหน้าบันวิหารล้านนาในจังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วราภรณ์ มั่นทุ่ง, และธนวัฒน์ ถาวรกูล. (2565). การสร้างสื่อภาพจิตรกรรมฝาผนังดิจิทัลโดยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม. วารสารสหวิทยาการวิจัยและนวัตกรรมการศึกษา, 1(1), 114–126.
วัชราธร เพ็ญศศิธร, และคณะ. (2564). องค์ประกอบที่ใช้ในการออกแบบบรรจุภัณฑ์บนร้านค้าเสมือนที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคเจเนอเรชัน-วาย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 8(1), 173–189.
วิทยา พลวิฑูรย์. (2562). ลายคำจั๋งโก๋ลวดลายแห่งอัตลักษณ์ล้านนา (พิมพ์ครั้งที่ 2, ฉบับปรับปรุงแก้ไข). เชียงใหม่: โฮงเฮียนสืบสานภูมิปัญญาล้านนา.
วีรภัทร สุธีรางกูร. (2563). การสร้างสรรค์ศิลปะภาพพิมพ์ดิจิทัลร่วมสมัยจากแนวคิดวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
วีรภัทร สุธีรางกูร. (2564). การออกแบบสิ่งพิมพ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
สมาพร คล้ายวิเชียร. (2545). ผลของการสอนวิชาภาพพิมพ์พื้นฐานโดยใช้โมเดลซิปปาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ [รายงานวิจัย]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุชีรา ผ่องใส, และคณะ. (2563). การประดิษฐ์เครื่องประดับสตรีปรับเปลี่ยนรูปแบบด้วยกระจกล้านนา. วารสารเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร, 2(1), 53–67.
สุจิตรา ตรีรัตนนุกูล. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้เชิงประสบการณ์สำหรับส่งเสริมกรอบความคิดด้านเชาวน์ปัญญาของนักศึกษาระดับอาชีวศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สุภัสสร อุ่นศิริ, จินดารัตน์ ปีมณี, และพงศธร ตันตระบัณฑิตย์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่กับความสำเร็จทางการตลาดของธุรกิจเครื่องดื่มในประเทศไทย. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(1), 77–87.
สุวิน มักได้. (2561). ศึกษาวิเคราะห์พุทธศิลป์ล้านนาที่ปรากฏในคัมภีร์ชินกาลมาลีปกรณ์. เชียงใหม่:มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุริยะ ฉายะเจริญ. (2564). หลักการวิเคราะห์และการตีความแก่นความรู้ทางศิลปะออกแบบขั้นสูง. ใน รายงานการประชุมวิชาการวิจัยและงานสร้างสรรค์ศิลปกรรมสถาปัตยกรรม ครั้งที่ 6: When Architecture Meet Art. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เสาวภา วิชาดี. (2554). การพัฒนารูปแบบการสอนอ่านภาษาอังกฤษเพื่อเสริมสร้างความสามารถทางภาษาและลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองสำหรับนักศึกษาคณะศิลปกรรม มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. วารสารวิทยาสารเกษตรศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์, 32(2), 252–264.
Freeman, M., & Stadtner, D. (2013). Lanna: Thailand’s northern kingdom. River Books.
Ginsburg, H. (2000). Thai art and culture: Historic manuscripts from Western collections. University of Hawai‘i Press.
Paul, C. (2008). Digital art (2nd ed.). Thames & Hudson.
Rawson, P. (1990). The art of Southeast Asia: Cambodia, Vietnam, Thailand, Laos, Burma, Java, Bali. Thames & Hudson.
Revire, N. (2014). Lanna art revisited: A reassessment of Lanna Buddhist artistic traditions. Journal of Southeast Asian Studies, 45(1), 128.
Snodgrass, A. (1985). The symbolism of the stupa. Southeast Asia Program, Cornell University.
Stratton, C. (2004). Buddhist sculpture of Northern Thailand. Serindia Publications.
Swearer, D. K. (2010). The Buddhist world of Southeast Asia. State University of New York Press.
