ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษาที่มีต่อความรู้และการตัดสินใจเชิงคุณค่าเกี่ยวกับหน้าที่พลเมืองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

ผู้แต่ง

  • ณัฐธยาน์ เมิงปุ โรงเรียนวัดโพธิ์เกษตร
  • ปาวีณา เอี่ยมอ่วม โรงเรียนวัดโพธิ์เกษตร

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษา, ความรู้เกี่ยวกับหน้าที่พลเมือง , การตัดสินใจเชิงคุณค่า, หน้าที่พลเมือง

บทคัดย่อ

   การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เปรียบเทียบคะแนนความรู้และการตัดสินใจเชิงคุณค่าเกี่ยวกับหน้าที่พลเมือง ทั้งคะแนนรวมและคะแนนรายองค์ประกอบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ก่อนและหลังการจัด การเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษา และ 2. ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยในชั้นเรียนในบริบทโรงเรียนขนาดเล็ก มุ่งช่วยให้ผู้เรียนเชื่อมโยงความรู้เรื่อง สิทธิ หน้าที่ กฎหมาย และความรับผิดชอบ เข้ากับการเลือกแนวทางปฏิบัติที่เหมาะสมในสถานการณ์พลเมืองที่เกี่ยวข้องกับความเป็นธรรมและประโยชน์ส่วนรวม กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนวัดโพธิ์เกษตร ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษา จำนวน 14 แผน รวม 14 ชั่วโมง แบบวัดความรู้และการตัดสินใจเชิงคุณค่าเกี่ยวกับหน้าที่พลเมืองชนิดปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจชนิดมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 18 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน

   ผลการวิจัยพบว่า 1. หลังการจัดการเรียนรู้ นักเรียนมีคะแนนความรู้และการตัดสินใจเชิงคุณค่าเกี่ยวกับหน้าที่พลเมืองเฉลี่ย (\mu = 24.52, \sigma= 2.04) สูงกว่าก่อนการจัดการเรียนรู้ซึ่งมีคะแนนเฉลี่ย (\mu = 16.84, \sigma= 2.31) เมื่อพิจารณารายองค์ประกอบ พบว่า คะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนทั้ง 3 องค์ประกอบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ความรู้และความเข้าใจ การพิจารณาและเลือกทางปฏิบัติบนฐานคุณค่า และการประยุกต์ตัดสินใจในสถานการณ์ (t(24) =11.83 – 13.65, p < .001*) และ 2. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (\mu = 4.56, \sigma= 0.31)

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

ชไมพร ไกยสิทธิ์. (2566). การจัดการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับกระแสโลกาภิวัฒน์ เพื่อพัฒนาเยาวชนสู่ความเป็นพลเมืองโลก. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 10(1), 185 – 196. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/prij/article/view/262044/177003

ชัยยงค์ ราตรี, วรเวช ศิริประเสริฐศรี, และอรัญ ซุยกระเดื่อง. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก เรื่อง พลเมืองดีในวิถีประชาธิปไตย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 9(1), 163 – 178. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/253274/172723

ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 26). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรรณทิพย์ เพ็ชรวิจิตร, วีรยา เกตุแก้ว, และพลอยไพลิน กุลเมือง. (2567). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาหน้าที่พลเมือง เรื่อง สังคมของเรา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยการจัดการเรียนรู้แบบใช้กรณีศึกษา (Case Study). วารสาร มมร ล้านนาวิชาการ, 13(1), 83 – 93. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/mbulncjournal/article/view/271948/177089

วิภาดา พินลา, วิภาพรรณ พินลา, และณัชชา มหปุญญานนท์. (2566). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุก ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาประวัติศาสตร์และทักษะการคิดขั้นสูง สำหรับนักเรียนโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารนวัตกรรมทางการศึกษา, 23(2), 27 – 42. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/eduthu/article/view/260076/178218

วิภาพรรณ พินลา และ วิภาดา พินลา. (2561). การจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาในยุคศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วีรวิชญ์ บุญส่ง, นนทกร ป้อมบุบผา, และสุนทร อ่อนฤทธิ์. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานในรายวิชาหน้าที่พลเมือง เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 23(2), 313 - 330. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/suedujournal/article/view/275068/187498

Barry, M., Waldron, F., &Bryan, A. (2025). Understanding Global Citizenship Education in The Classroom: A Case Study of Teaching Practices. Education, Citizenship and Social Justice, 20(3), 397 – 416. https://doi.org/10.1177/17461979241278644

Çakmak, Z. & Akgün, İ. H. (2016). Vatandaşlık ve Demokrasi Eğitimi Dersinde Örnek Olay Vöntemiyle Öğretimin Öğrenme Düzeyine ve Kalıcılığa Etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (40), 234 – 246. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/399440

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing (3rd ed.). Harper & Row.

Hussain, Q. & Zaman, S. (2022). Effects of Case Method on Civic Competence of Students from Different Socio - Economic Backgrounds. Pakistan Languages and Humanities Review, 6(2), 1164 – 1179. https://doi.org/10.47205/plhr.2022(6-II)98

Jerome, L., Hyder, F., Hilal, Y., &Kisby, B. (2024). A Systematic Literature Review of Research Examining The Impact of Citizenship Education on Active Citizenship Outcomes. Review of Education, 12(2), e3472. https://doi.org/10.1002/rev3.3472

Likert, R. (1932). A Technique for The Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1 – 55. https://legacy.voteview.com/pdf/Likert_1932.pdf

National Council for The Social Studies. (2013). The College, Career, and Civic Life (C3) Framework for Social Studies State Standards: Guidance for Enhancing The Rigor of K – 12 Civics, Economics, Geography, and History. Author. https://www.socialstudies.org/standards/c3

UNESCO. (2015). Global Citizenship Education: Topics and Learning Objectives. UNESCO. https://doi.org/10.54675/DRHC3544

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

20-10-2026

รูปแบบการอ้างอิง

เมิงปุ ณ., & เอี่ยมอ่วม ป. (2026). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษาที่มีต่อความรู้และการตัดสินใจเชิงคุณค่าเกี่ยวกับหน้าที่พลเมืองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 2(2), 165–184. สืบค้น จาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/HSEdutrujo/article/view/3790