การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ “พาพูดเพลิน” เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้, ทักษะการพูดภาษาอังกฤษ , พาพูดเพลินบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาและตรวจสอบคุณภาพรูปแบบการจัดการเรียนรู้ “พาพูดเพลิน” เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 และ 2. ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2/1 โรงเรียนเทศบาลบ้านหมี่ อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ปีการศึกษา 2568 จำนวน 18 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่มโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนรู้ ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น แบบทดสอบทักษะการพูดภาษาอังกฤษ และแบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ Wilcoxon Signed - Rank Test และการทดสอบทวินามแบบแน่นอนทางเดียวสำหรับทดสอบสัดส่วนของนักเรียนที่มีคะแนนผ่านเกณฑ์ ร้อยละ 75 ของคะแนนเต็ม
ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบการจัดการเรียนรู้ “พาพูดเพลิน” ที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการของรูปแบบ 2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ 3) ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ 4) การวัดและประเมินผล และ 5) ปัจจัยสนับสนุน โดยร่างรูปแบบได้รับการประเมินความเหมาะสมจากผู้ทรงคุณวุฒิและนำข้อเสนอแนะ มาปรับปรุงขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ จากเดิม 4 ขั้น เป็น 5 ขั้น เรียกว่า WEAP - R Model ประกอบด้วย ขั้นที่ 1 นำเข้าสู่บทเรียน ขั้นที่ 2 เริ่มพูด ขั้นที่ 3 ให้ความช่วยเหลือ (Assisted Activity) ขั้นที่ 4 นำไปใช้ และ ขั้นที่ 5 สะท้อนผลและให้ข้อมูลย้อนกลับ 2. ผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ พบว่า 1) นักเรียนมีคะแนนทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (Z = -3.668, p < .001*) 2) นักเรียนจำนวน 17 คน จาก 18 คน คิดเป็นร้อยละ 94.44 มีคะแนนหลังเรียนผ่านเกณฑ์ ร้อยละ 75 ของคะแนนเต็ม และสัดส่วนของนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์สูงกว่าสัดส่วนที่กำหนดไว้ที่ .75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p = .039*) และ 3. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมาก ( = 3.81, S.D. = 0.34)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2557). แนวปฏิบัติตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. จามจุรีโปรดักส์.
จริมจิต สร้อยสมุทร. (2563). การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษและความสุขในการเรียนโดยใช้บริบทท้องถิ่นสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. DSpace at Silpakorn University. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/3291/1/60253903.pdf
นรินทร์ สังข์รักษา. (2560). การวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นพมาศ ปลัดกอง. (2562). การพัฒนาการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้เรียนในระบบการศึกษาทางไกลโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคนั่งร้านเสริมการเรียนรู้ [วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. Srinakharinwirot University | SWU. http://bsris.swu.ac.th/thesis/58199150039AP8992555f.pdf
นีนา อิสมิง. (2560). ผลของการจัดการเรียนการสอนตามแนวคิดวิธีธรรมชาติที่เน้นการกระตุ้นความใส่ใจและการสังเกตที่มีต่อความสามารถในการฟังและการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์]. https://kb.psu.ac.th/items/b00949e2-dbfe-452d-8576-ba7a7a303eb0/full
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.
ปิยดา จิงวังสะ, ศุภธิดา ดำชู, เกริก กี่สวัสดิ์คอน, และณัชญ์ศมน จิรังวรพจน์. (2567). การเสริมต่อการเรียนรู้: เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 14(1), 363 - 372. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/npuj/article/view/273796/183089
พบศร จันทร์มีดี และ สุรัตนา อดิพัฒน์. (2567). ผลการใช้กิจกรรมการสื่อสารเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 7(1), 213 - 222. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/tmd/article/view/266535/182016
วิเชษฐ์ เสือภูมี. (2563). การพัฒนาความสามารถทักษะการฟัง – พูดภาษาอังกฤษโดยวิธีธรรมชาติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสหกรณ์นิคมเกลือ. วารสารบัณฑิตศึกษา มรภ.บ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 5(2), 51 - 62. http://ejs.bsru.ac.th/gradjournal/uploads/files/journals/journal5_2/02_Article6.pdf
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2567, 18 กุมภาพันธ์). สรุปผลการทดสอบ O - NET ปีการศึกษา 2566. https://www.niets.or.th/th/catalog/view/497
อิชยา กองไชย. (2564). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการฟังและพูดภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสำหรับลูกเสือมัคคุเทศก์ตามแนวคิดการใช้บริบทเป็นฐานการเรียนรู้ร่วมกันและการเสริมต่อการเรียนรู้ [วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร]. SNRU e-Thesis. https://gsmis.snru.ac.th/e-thesis/file_att1/2022101061632227101_fulltext.pdf
Franz Sascha Scholl และ อมรรัตน์ วัฒนาธร. (2567). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบธรรมชาติ (Natural Approach) ร่วมกับวิธีการสอน แบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) ในห้องเรียนเศรษฐศาสตร์โดยใช้ภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 7(3), 44 – 57. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edunsrujo/article/view/267386/183279
Beebe, S. A., Beebe, S. J., &Ivy, D. K. (2016). Communication: Principles for A Lifetime (6th ed.). Pearson.
Best, J. W. & Kahn, J. V. (2006). Research in Education (10th ed.). Pearson/Allyn and Bacon.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row. https://archive.org/details/essentialsofpsyc00cron
Education First. (2024). EF EPI: EF English Proficiency Index. https://www.ef.co.th/epi
Fulcher, G. (2014). Testing Second Language Speaking. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315837376
Great Schools Partnership. (2015, April 6). Scaffolding. The Glossary of Education Reform. https://www.edglossary.org/scaffolding/
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., &Anderson, R. E. (2019). Multivariate Data Analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Krashen, S. D. & Terrell, T. D. (1983). The Natural Approach: Language Acquisition in The Classroom. Alemany Press.
Sarmiento-Campos, N.-V., Lázaro-Guillermo, J. C., Silvera-Alarcón, E.-N., Cuellar-Quispe, S., Huamán-Romaní, Y.-L., Apaza Apaza, O., &Sorkheh, A. (2022). A Look at Vygotsky’s Sociocultural Theory (SCT): The Effectiveness of Scaffolding Method on EFL Learners’ Speaking Achievement. Education Research International, Article 3514892. https://doi.org/10.1155/2022/3514892
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Harvard University Press.
Wood, D., Bruner, J. S., & Ross, G. (1976). The Role of Tutoring in Problem Solving. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 17(2), 89 – 100. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.1976.tb00381.x
Yayla, S. & Belet Boyacı, Ş. D. (2023). The Natural Approach Applications on The Development of Primary School Students’ English Speaking Skills. International Journal of Eurasian Education and Culture, 8(23), 2523 – 2563. https://doi.org/10.35826/ijoecc.788
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.