การพัฒนารูปแบบการจัดการสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ใหม่ ของโรงเรียนมัธยมศึกษาในยุคดิจิทัล - เชื้อนิล, ธงชัย; บุญเชิดชู, นภาเดช; แสงเลิศอุทัย, จิตติรัตน์; ยอดสิน , นภาภรณ์ (วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 2025)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบและประเมินรูปแบบการจัดการสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ใหม่ของโรงเรียนมัธยมศึกษาในยุคดิจิทัล การวิจัยนี้มี 2 ระยะ ดังนี้ 1) พัฒนารูปแบบ ผู้ให้ข้อมูลจำนวน 7 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ การยืนยันองค์ประกอบเชิงยืนยัน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้ากลุ่มงานบริหารวิชาการ และครู 501 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม 2) การประเมินรูปแบบ ผู้ให้ข้อมูล 9 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ และการนำรูปแบบไปปฏิบัติ จำนวน 1 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูล 7 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการประชุมสะท้อนผลการนำไปใช้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการจัดการสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ใหม่ของโรงเรียนมัธยมศึกษาในยุคดิจิทัล ประกอบด้วย (1) หลักการของรูปแบบ (2) เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของรูปแบบ (3) ลักษณะสำคัญของรูปแบบ ประกอบด้วย สภาพแวดล้อมด้านกายภาพ สภาพแวดล้อมด้านความปลอดภัย สภาพแวดล้อมด้านการจัดการเรียนการสอน สภาพแวดล้อมด้านเทคโนโลยีเพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนสอน สภาพแวดล้อมด้านการมีส่วนร่วม (4) การนำรูปแบบไปใช้ และ (5) ผลที่เกิดขึ้น และผู้เชี่ยวชาญมีฉันทามติให้รูปแบบมีความถูกต้อง เหมาะสม เป็นไปได้ และเป็นประโยชน์ การนำรูปแบบไปปฏิบัติ พบว่า ผู้บริหารและครูได้วางแผนการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ใหม่ทั้งภายในและภายนอกห้องเรียน ครูและนักเรียนได้รับความปลอดภัยทั้งภายในและภายนอกห้องเรียน ครูปฏิบัติตามกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ มีการวางแผนการจัดการศึกษา การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา การออกแบบการจัดการเรียนรู้ การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ครูมีความสามารถในการพัฒนาสื่อ และนวัตกรรม ได้รับการพัฒนาทักษะการใช้สื่อและเทคโนโลยีการสอนที่ทันสมัย และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกคนได้มีโอกาสแสดงความคิดเห็นและมีส่วนร่วมในการจัดการสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ใหม่ในยุคดิจิทัล