การพัฒนาอักษรไทยในเชิงภาษาและวัฒนธรรม - ณิชสัมฤทธิ์ ญาณากร (วารสารครุศาสตร์อภิวัฒน์, 2025)
การพัฒนาอักษรไทยเป็นกระบวนการที่สะท้อนถึงความเปลี่ยนแปลงทั้งในเชิงภาษาและวัฒนธรรม อักษรไทยมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน โดยได้รับอิทธิพลจากปัจจัยทางประวัติศาสตร์ สังคม และเทคโนโลยี การศึกษานี้มุ่งเน้นการวิเคราะห์พัฒนาการของอักษรไทยในสองมิติหลัก ได้แก่ (1) เชิงภาษา ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงทางอักขรวิธี รูปแบบการเขียน และการใช้ภาษาในยุคดิจิทัล และ (2) เชิงวัฒนธรรม ที่สะท้อนถึงบทบาทของอักษรไทยในบริบททางสังคม ประเพณี และสื่อร่วมสมัย ผลการศึกษาพบว่า การเปลี่ยนแปลงของอักษรไทยในเชิงภาษาเกิดขึ้นจากความจำเป็นในการปรับตัวให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตและเทคโนโลยีสมัยใหม่ เช่น การใช้ภาษาย่อในสื่อสังคมออนไลน์และการเปลี่ยนแปลงรูปแบบตัวอักษรในงานออกแบบร่วมสมัย ขณะเดียวกัน อักษรไทยยังคงมีบทบาทสำคัญในเชิงวัฒนธรรม โดยเป็นสื่อกลางในการสืบทอดเอกลักษณ์ไทย ผ่านงานศิลปะ วรรณกรรม และประเพณีท้องถิ่น การศึกษานี้เน้นย้ำถึงความสำคัญของการรักษาสมดุลระหว่างการพัฒนาอักษรไทยให้สอดคล้องกับยุคสมัย กับการคงไว้ซึ่งคุณค่าและอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของไทย