การพัฒนาชุดการสอนโดยใช้กิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ในรายวิชา การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในงานควบคุมไฟฟ้า สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง แผนกวิชาช่างไฟฟ้ากำลัง วิทยาลัยเทคนิคลพบุรี

Main Article Content

ประภาส พุ่มพวง

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาชุดการสอนโดยใช้กิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในรายวิชาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในงานควบคุมไฟฟ้า 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนหลังการใช้ชุดการสอนที่พัฒนาขึ้น 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนด้วยชุดการสอนที่พัฒนาขึ้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุดการสอน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและแบบประเมินความพึงพอใจของนักศึกษา หลังจากนั้นนำเครื่องมือวิจัยที่พัฒนาขึ้น นำไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคลพบุรี ที่เรียนวิชาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในงานควบคุมไฟฟ้า รหัสวิชา 30104-2008 หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พุทธศักราช 2567 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 6 กลุ่ม จำนวน 94 คน โดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม


   ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของชุดการสอนที่พัฒนาขึ้นค่าเฉลี่ยเท่ากับ 85.20/81.87 สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 80/80 ผลจากการวิเคราะห์ค่าดัชนีประสิทธิผลของชุดการสอนพบว่า ค่าดัชนีประสิทธิผลของสื่อการเรียนรู้มีค่าเท่ากับ 0.6976 ซึ่งหมายความว่านักศึกษามีความรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 69.76 2) เมื่อเปรียบเทียบคะแนนจากแบบทดสอบก่อนเรียน/หลังเรียนด้วยการทดสอบ Dependent sample t-test พบว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยชุดการสอนอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พุ่มพวง ป. (2026). การพัฒนาชุดการสอนโดยใช้กิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ในรายวิชา การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในงานควบคุมไฟฟ้า สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง แผนกวิชาช่างไฟฟ้ากำลัง วิทยาลัยเทคนิคลพบุรี. วารสารสหวิชาการงานวิจัยและนวัตกรรมสังคม, 2(1), 1–16. สืบค้น จาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/MRSI/article/view/3036
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ณรงค์ ทรงอาจ และสุระวีร์ เพียรเพชรเลิศ. (2568). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะทางสังคมในรายวิชาการงานอาชีพ โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนซิปปาโมเดลร่วมกับบอร์ดเกมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 12(1), 487–500.

ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 13). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 22). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2553). การวัดเจตคติ. วิทยาออฟเซท.

นฤเบศร์ เจริญศรี และสมทรง สิทธิ. (2564). การพัฒนาทักษะการอ่านเชิงวิเคราะห์ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบซิปปา (CIPPA model) ร่วมกับเทคนิคหมวก 6 ใบ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(6), 170–173.

นันทนา บำรุงชาติ. (2567). การสร้างและหาประสิทธิภาพชุดการสอนวิชาการตลาดเบื้องต้น รหัสวิชา 20202-2001 ตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พ.ศ. 2562 ประเภทวิชาพาณิชยกรรม สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1, 9(2), 93–103.

ปิยะ รัตตสนธิกุล. (2563). รายงานผลการวิจัยการพัฒนาชุดการสอนรายวิชา วงจรพัลส์และสวิตชิ่ง รหัสวิชา 2105-2006 หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2556 ประเภทวิชาอุตสาหกรรม. วิทยาลัยเทคนิคมหาสารคาม.

เพียรจิตร ศรีอุบล. (2565). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาธุรกิจโรงแรมที่ได้รับการเรียนรู้แบบซิปปาโมเดลของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาการโรงแรม วิทยาลัยอาชีวศึกษาเลิงนกทา. วารสารนานาชาติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 21–39.

ภควัต เกอะประสิทธิ์ และนิธิพัฒน์ อิ๋วสกุล. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานรายวิชาไฮดรอลิกส์และนิวแมติกส์ประยุกต์สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 12(1), 164–174.

ภัครินทร์ อะโรคา. (2563). การเปรียบเทียบผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติของซิมพ์สันกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือตามเทคนิค ทีจีที ที่มีผลต่อทักษะยิมนาสติก. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ยุทธชัย ฮารีบิน และปาริชาติ เบ็ญฤทธิ์. (2568). การพัฒนาทักษะการตั้งโจทย์วิจัยและความสามารถในการค้นหาข้อมูลจากหลายแหล่งด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แบบโมเดลซิปปา ของนักศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 91–93.

ศรินทิพย์ พิมพเสน. (2565). การวิจัยและพัฒนาทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์โดยใช้เอกสารประกอบการเรียนการสอนนาฏศิลป์พื้นเมืองสร้างสรรค์ ชุดออนซอนโพนพิสัย ด้วยรูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของซิมพ์ซันสำหรับนักเรียนที่เรียนชุมนุมนาฏศิลป์. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 9(1), 88–90.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2567). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พุทธศักราช 2567 สาขาวิชาไฟฟ้า. สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.

แสงเดือน เจริญฉิม และกนิษฐา เชาว์วัฒนกุล. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานที่ส่งเสริมความสามารถการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ สำหรับนิสิตครู. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 14(1), 185–202.

Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Deakin University Press.