การจัดการความเครียดตามหลักพุทธธรรม

Main Article Content

เขม เมืองมา

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการความเครียดตามหลักพุทธธรรม โดยศึกษาจากพระไตรปิฎกและเอกสารวิชาการที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า ความเครียด คือ การสนองตอบที่ระบุชัดเจนไม่ได้ของบุคคลที่มีต่อสถานการณ์บางอย่าง ซึ่งคุกคามต่อความปลอดภัยของชีวิต เป็นผลให้บุคคลมีการปรับตัวทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ มีสาเหตุมาจากการกระตุ้นของปัจจัยภายนอกและจากปฏิกิริยาตอบสนอง เช่น ความกังวล ความเสียใจ ความตื่นกลัว เป็นต้น ซึ่งส่งผล 3 ทาง คือ ทางร่างกาย ทางจิตใจ และทางพฤติกรรม การบริหารจิตเป็นวิธีการจัดการความเครียดตามหลักพุทธธรรม เพราะพุทธศาสนาถือว่าจิตที่ไม่สามารถรู้ทันอารมณ์ย่อมแปรปรวน มีสภาพเป็นทุกข์ การบริหารจิตอย่างถูกต้องปรากฏอยู่ในคำสอนเรื่องสติปัฏฐาน โดยเฉพาะในข้อจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน คือ การกำหนดรู้จิตของตนเองด้วยกำลังของสมาธิ นอกจากนั้นยังมีหลักการจัดการความเครียดตามหลักภาวนา 4 ได้แก่ กายภาวนา ศีลภาวนา จิตตภาวนา และปัญญาภาวนา ซึ่งถือเป็นหลักของการแก้ความเครียดแบบองค์รวม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เมืองมา เ. . (2024). การจัดการความเครียดตามหลักพุทธธรรม. วารสารศาสตร์แห่งพุทธ, 3(1), 45–60. สืบค้น จาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/JNBS/article/view/2197
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กิดานันท์ ชำนาญเวช. (2550). “ความเครียด : ทัศนะในแนวคิดพุทธจิตวิทยา”. ครุจันทรสาร. 10 (1): 65-69.

เจษฎา คูงามมาก. (2555). “ความเครียดในการทำงานของอาจารย์มหาวิทยาลัยรัฐ”. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. คณะสถิติประยุกต์: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ชวิศา แก้วอนันต์ และคณะ. (2562). “ความเครียดและการจัดการความเครียดของนักศึกษามหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย”. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย. 13 (2): 159-174.

ณรงค์ ใจเที่ยง. (2559). “ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการจัดการความเครียดของนักศึกษามหาวิทยาลัยเกริก”.วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต. คณะศิลปศาสตร์: มหาวิทยาลัยเกริก.

พระครูใบฎีกาหัสดี กิตตินนฺโท. (2560). “การพัฒนาจิตตามหลักพระพุทธศาสนา”. ใน สารนิพนธ์พุทธศาสตรบัณฑิต 2560. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูสิริพัชรากร (พงศกร ลาคำ). (2556). “การศึกษาเชิงวิเคราะห์เรื่องอารมณ์ในพระพุทธศาสนาเถรวาท”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). พุทธรรม (ฉบับเดิม). พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร: ดวงแก้ว.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมเด็จพระมหาวีระวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร). (ม.ป.ป.). อานุภาพแหงกรรม. กรุงเทพมหานคร: บันลือธรรม.

สุวณีย์ เกี่ยวกิ่งแก้ว. (2527). แนวคิดพื้นฐานการพยาบาลจิตเวช. กรุงเทพมหานคร: ปอง.

หงส์ศิริ ภิยโยดิลกชัย และคณะ. (2558). “ความเครียด และการแก้ปัญหาความเครียดของนักศึกษา สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศทางธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ บพิตรพิมุขจักรวรรดิ”. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

Goodell et al. (1986). “F.B Historical Perspectives. Chapter 2”. in Occupational Stress. Health and Performance at Work. Massachusetts: PSG Inc.