ภาวะผู้นำกับการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาส อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

พระเอกพจน์ ต๊ะปาง

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำกับการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาส อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ โดยศึกษาจากพระไตรปิฎกและเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง พบว่า  จะมุ่งเน้นการผสมผสานระหว่างหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาและทฤษฎีการบริหารจัดการสมัยใหม่ การบริหารจัดการวัดถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของวัดและการพัฒนาชุมชน โดยเจ้าอาวาสมีบทบาทสำคัญในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างวัดและชุมชน การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพจะช่วยเสริมสร้างความเชื่อมั่นและศรัทธาของประชาชนในกิจกรรมของวัด


การใช้หลักธรรมในการบริหารจัดการวัดไม่เพียงแต่ช่วยให้วัดมีความสงบเรียบร้อย แต่ยังส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในชุมชน การศึกษาและการเผยแผ่พระธรรมวินัยเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้สมาชิกในวัดและประชาชนมีความเข้าใจในหลักธรรมและสามารถนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ บทความยังชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการพัฒนาระบบการบริหารจัดการที่ดีในทุกด้าน เพื่อให้วัดสามารถเป็นศูนย์กลางในการพัฒนาสังคมและสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ต๊ะปาง พ. . (2024). ภาวะผู้นำกับการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาส อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. วารสารศาสตร์แห่งพุทธ, 1(1), 85–97. สืบค้น จาก https://so10.tci-thaijo.org/index.php/JNBS/article/view/1840
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ถวิล ธาราโภชน์. (2532). จิตวิทยาสังคม. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.

เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2552). ภาวะผู้นําและผู้นําเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร: ทริปเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด.

พรชัย ลิขิตธรรมโรจน์. (2545). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.

พระครูใบฎีกาอภิชาติ ธมฺมสุทฺโธ (พรสุทธิชัยพงศ์). (2559). “แนวโน้มการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในทศวรรษหน้า”. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเทพปริยัติสุธี (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญ). (2546). การคณะสงฆ์และการศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมโกศาจารย์(ประยูร ธมมฺจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีในการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปริยัติโสภณ. (2548). การบริหารกิจการคณะสงฆ์แนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). ภาวะผู้นำความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมสภา.

พระราชญาณวิสิฐ (เสริมชัย ชยมงฺคโล). (2548). การบริหารวัด. นครปฐม: เพชรเกษมพิมพ์.

พระศรีปริยัติโมลี (สมชัย กุสลจิตฺโต). (2546). พระสงฆ์กับการเมือง. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสมุห์ปิยะพงษ์ วงศ์ตาผา. (2563). “ประสิทธิผลการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในจังหวัดนครพนม”, วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: ธนธัชการพิมพ์.

สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2537). ภาวะผู้นำ : ทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: วิรัตน์เอ็ดดุเคชั่น จำกัด.

เสนาะ ติเยาว์. (2544). หลักการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

I.L.Richardson & Sidney Baldwin. (1976). Public Administration : Government in Action. Ohio: Charles E, Merrill Publishing Co.

Ordway Tead. (1935). The art of leadership. New York: Mc Graw Hill.

Terry George R. (1972). Principle of Management. 6th ed. Home Wood,ll: Richard D.lrwin.