หลักสาราณียธรรมกับระบบดูแลผู้สูงอายุเชิงบูรณาการในสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทบาทของหลักสาราณียธรรมในการอธิบายและพัฒนาระบบดูแลผู้สูงอายุเชิงบูรณาการในสังคมไทย โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการวิเคราะห์เอกสารและการสังเคราะห์แนวคิดทางทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ แนวคิดเศรษฐกิจการดูแล และจริยธรรมการดูแล ผลการศึกษาพบว่า หลักสาราณียธรรมสามารถทำหน้าที่เป็นกรอบแนวคิดเชิงโครงสร้างที่เชื่อมโยงระบบดูแลผู้สูงอายุในระดับจุลภาค ระดับชุมชน และระดับนโยบายได้อย่างเป็นระบบ อีกทั้งยังสามารถบูรณาการกับแนวคิดเศรษฐกิจและจริยธรรมการดูแลเพื่อสร้างระบบที่มีประสิทธิภาพและความเป็นมนุษย์ นอกจากนี้ยังเสนอโมเดลการดูแลผู้สูงอายุแบบบูรณาการเชิงคุณค่า ซึ่งเน้นความรับผิดชอบร่วม การจัดสรรทรัพยากรอย่างเป็นธรรม และการบูรณาการนโยบายข้ามภาคส่วน อันนำไปสู่ระบบการดูแลที่มีคุณภาพและยั่งยืนในระยะยาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2565). แผนปฏิบัติการด้านผู้สูงอายุ ระยะที่ 3 (พ.ศ. 2566–2580). กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กระทรวงสาธารณสุข. (2564). แผนยุทธศาสตร์ชาติด้านสาธารณสุข ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560–2579). กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ. (2564). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2. (ฉบับปรับปรุง ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). รายงานการสำรวจผู้สูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม (ฉบับปรับขยาย). กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Folbre, N. (2001). The Invisible Heart: Economics and Family Values. New York: New Press.
Folbre, N. (2006). Measuring care: Gender, empowerment, and the care economy. Journal of Human Development, 7(2), 183–199.
Gilligan, C. (1982). In a different voice: Psychological theory and women’s development. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Held, V. (2006). The ethics of care: Personal, political, and global. Oxford: Oxford University Press.
Knodel, J., & Chayovan, N. (2008). Population Ageing and the Well-Being of Older Persons in Thailand. Bangkok: UNFPA Thailand.
Noddings, N. (2003). Caring: A feminine approach to ethics and moral education. (2nd ed.). Berkeley: University of California Press.
Razavi, S. (2007). The political and social economy of care in a development context. Geneva: UNRISD.
Sen, A. (1999). Development as freedom. Oxford: Oxford University Press.
Tronto, J. C. (1993). Moral boundaries: A political argument for an ethic of care. New York: Routledge.
World Health Organization. (2015). World report on ageing and health. Geneva: WHO Press.
World Health Organization. (2020). Decade of healthy ageing 2020–2030. Geneva: WHO.
United Nations. (2019). World population ageing 2019. New York: United Nations.
